Tupac Nistam

یه چند خط میگم به فرزندم گرچه ندارمش هنوز بمونه یادگاری من توپاک نیستم ولی به اندازه خودم سعی کردم قدم بردارم اندازه خودم من جلو روم یه شهر متروک میبینم صدام کوک نی من کوک میبینم توپاک نیستم مرموز میمیرم با شغلم در واقع هر روز میمیرم آینده و زن و بچه ای ندارم من دیگه حال زجه ای ندارم منتظرم بیان دستبند بزنن چی میخواد برسه از من به زنم مردم حرفایی میگن در وصفم فک میکنن که که من در قصرم هر شب تو تختم هست یه همبستر که حتما تا گلو سر مستم کنارم اونی که نیست یه زنه صبح شاید سگم تنمو لیس بزنه چندتا جمله میگم به فرزندم متولد نشدی شرمندم میخواستم آینده ها ازآنت باشه شجریان صدای اذانت باشه رو سقف لک لک روی ایرانت باشه جای جغد رشت کوچیکه ایرانت باشه