Marg

[اینترو – امیر تتلو] مرگ، ترسناک ولی حق، غمناک ولی سم دردناک غمگین، بد ولی هموار سنگین سد [ورس یک – امیر تتلو] یه چیزی میگم شاید تو هم تجربه کرده باشی یه وقت ها دلت میخواد که دور از سر صدا شی دوست داری خون ماه رو توو تاریکی شب بپاشی دوست داری لهشون کنی آدم ها رو زیر چرخ ماشین ببین این همه سال دلت شد معطل کی ها بیخودی توقع داشتی از همه چی ها خاک خشک کویر شد از غم گیاه عنکبوتِ بیکار شد، عقرب سیاه [کورس – امیر تتلو] هی اشک ها میخواد بریزه من پلک میزنم و میخندم هی پرونده زمین و گل و پیک میزنم و میبندم هی از این آدم ها دل میکنم و میجنگم هی اشک ها میخواد بریزه من پلک میزنم و میخندم هی پرونده زمین و گل و پیک میزنم و میبندم هی از این آدم ها دل میکنم و میجنگم [بریج – امیر تتلو] گاهی باید رفت، باید برید، باید گذشت باید شکست و باید خطر کرد باید پرید برو، بپر، بِبُر نترس در واقع داری با رفتنت آزادیت رو جشن میگیری درد مجازات نیست، دوری مجازات نیست زخم ها و سختی ها و حتی تحریم های ما پایه های موفقیت و تکامل هستند، مرگ مجازات نیست [ورس دو – رضا پیشرو] چرا نمیشه تحملش کرد زندگی تاریکه منم دور شمع انقدر نکن توجه به من که میخوام بدون توقع برم نگاهم به آسمون کلک رو بکن بسه دیگه در قلمو ببند بیا توو قلعم و قلبم رو بِکن، اگه تیزی داری سرم رو بزن فقط نزار نفس بکشم از نهایت عشق به هوس برم ازم میخوان درنده بشم واسه مرواریده صدفه شکست نمیترسم از دستت بدم وقتی جلوتری عقبته مرگ نمیخوره عقربه به دردم از یک تا نه رو چند دفعه برم نمیترسیم از نیش مار، مخ روو حالت بی صداست راه میریم با ریشه ها با هم رفیق شدن کیش و مات از دست دادی کی رو باز، میبینی یه روزی گوش ها میشه خاک میخوابی با چشم تیره باز میگی زندگی رفیق نیمه راهست رفیق ( داداش این نبضش دیگه نمیزنه، ولش کن ) [کورس – امیر تتلو] هی اشک ها میخواد بریزه من پلک میزنم و میخندم هی پرونده زمین و گل و پیک میزنم و میبندم هی از این آدم ها دل میکنم و میجنگم هی اشک ها میخواد بریزه من پلک میزنم و میخندم هی پرونده زمین و گل و پیک میزنم و میبندم هی از این آدم ها دل میکنم و میجنگم [بریج – رضا پیشرو] بله باید رفت، اما نباید قربانی شد چون قربانی تقدیر شدنه که باعث واکنش تنده و واکنش تند هم دلیل سیاهی پرونده پرونده سیاهه که به دار و مجازات میرسه فقط دار مقصر نیست، پرونده هم مقصره فقط قاضی یا فقط گاد مقصر نیست مردم هم مقصرن بعضی وقت ها، بعضی وقت ها همه باید مجازات شن و بهترین مجازات رفتنه [ورس سه – امیر تتلو] مغز من ترک داره بیخود هی ضربه نزن که پخش میشه یهو کف زمین این جاده هزار جهت داره اون رو به هیچ وجه یه طرفه نبین خسته ام از شما آدم ها که فقط همه جا همش به ضرر همین هر طرف رد بشی داغونی که هر جا بالاخره یه قدر کرده کمین [هوک – امیر تتلو] از این سیاه تر هم ممکنه باز تیره تر هم میشه تو خودت داغونی واسه چی بزنم نیشت باید برم که خیالت راحت نباشه منم پیشت از این سیاه تر هم ممکنه باز تیره تر هم میشه تو خودت داغونی واسه چی بزنم نیشت باید برم که خیالت راحت نباشه منم پیشت [ورس چهار – امیر تتلو] تو همه چیت برعکس، توو مخی و بد عکس فکر کردی کاملی برای من، ولی جرت میدن بر و بکس از خود راضی فقط، باید بری زیر چک و لگد بد لش شده تنت وقتشه گم شی ور دل ننت درد توو بدن نادخه اینجا غرق هر بدن توو دردش هر کی از راه رسید دلت رو عملا خون کردش تو چرا ناراحتی رفت من چرا ناراحتم که کارد رو تا ته نکردم توو قلبش ببین من بدم توو گردش، من مال خونه موندنم ابدم، خونم عشق، هوسم جونم شعر من واسه خودم جا ندارم که بخوادش قاطیم اونم شه ولی باز چسبید به کونم شت [کورس – امیر تتلو] هی اشک ها میخواد بریزه من پلک میزنم و میخندم هی پرونده زمین و گل و پیک میزنم و میبندم هی از این آدم ها دل میکنم و میجنگم هی اشک ها میخواد بریزه من پلک میزنم و میخندم هی پرونده زمین و گل و پیک میزنم و میبندم هی از این آدم ها دل میکنم و میجنگم