Separ

رو به هرچی که روبرومه مسیری که غوله توش تصویری که پوچه توش درویشی که مونده توم زنجیرشو میچنیم چون تعوض میشیم زود زود از نوک قلعه گذشت اون که قوی بودش روی کوه به هرچی که دست میزنی داره میشه پوچ جا واسه اونم نی که داره چند برابر میده پول اونقدر تش شدیم که حتی مو هم جا نمیشه توش فیزیکامون عین گاندیه ولی راه نمیره رو غم تاریکی گذشته باید باشیم زیر نور همه طوری زد انگار کلی کرد ماشین زیرمون حالا مگه دیگه کسی به کسی میده عادی خون مگه تا حالا با خیال راحت خوابیدی یه روز شعر میشه لژیونر میدونه چطوری بره تو مخت سلولات بشوره بره برو توی سلولت پی شکار حیون ولت ایقدر نشونه بهت بده که نشونت بده فرشته مشغول بهشته تو به غولت برس یه خط ترسی با استخونت رو طولش بکش با شگردت طلسمش داره میره تو خون و ژنت گاو روی زمینی دو روزو مهمون بوی گله چون هر آدمی یه مهیته داره توش همین روزاس برسه کشتی های نوح تو بهشت اطمینانتون برینه ایمانتون بگیره بشینه جای زور اون نوری که جای نور سفیده نمیشه واژه کور با خالق افتاب روز که ناهیده ها میگه کتاب پادشاه نوح اما این کجا اون دو هزار سال قبل عصر وجا پایین تر از آشیانه ما یه روز زمین گروگان شده که به خدا برسن پیروان غیب پیروان غیرتم پی دلار ثروت قرستون گور میدن قیمت از این بهتر عمق وجودشون شده نفرت از این حکمت از این درد ملت در نمیاد فکرم از این باید فهمید لذت بکن تو غمت بشین همه مصیبتا برات مثل علمو جنگو جبهه است فقط تو فکر هجرتم سپرم شده سپر جهت نداره قبلمو سرم نداره قیمت ببین تو راه قصه امو به من سر نداره سحرم این نفس برای حکمته و قفس اعذاب عبرت ادب برای عزت قلم خطاب به غفلت ربات شدی ببینی خمار شدی بمیری اگه گناه کنی چشا نمیبینه خدا منکری پر شعار شبه ضد کد های جبرعیل با این همه بشر رسیده به کجای زندگیش بازم سرا تو لاک دفاع میتونی زنده بمونی لای شکار چرا نزر تنگا نیمزارن جای هزار ادبیات منو تو در تضاد فاصله هاس بد تر فضا پا بده کار میزنم بانگ بتال یه تنه میکنه جاده صدام ما که به تمامیت آینه ها این تک سپر مانده به جا ورس تکناین ؟ ؟ ؟ ورس یاس میری تو لاک دفاع میتونی زنده بمونی لای شکار چرا که نظر تنگا نیمزارن یه جای اضاف ادبیات منو تو در تضاد فاصله هاس هر طرف سوار پا بده به گا میزنه بانگ بدا یه تنه میکنه جاده صدا حاکم تام تمامیت آیینه ها یه تک سپر مانده به جا نظاره به چتر بازه یه جا برگ سند مملکت به نام رجالتو طوری تو نتفه خفه شد که نداره نای جار چیزی که میمونه یه نفس که پای فشار سکوت پشت اون بقض سقف خونه رو کمر جسه خمیده که در انتظار اوامه با نسخه جدیدو اوج قلعه ای وضیفه عمق بشکه اسید سر مبسر عقیده سهل پخته عید حتی سمبل پیروزی از دوز زیباس از نزدیکی موقع زندش داشت دستور میداد به اونی که پشت کرد به خنده با نفرت هر دو لم دادن به تپه خاکستر دود کل ماجرا به فوت بنده اما این دفعه حتی کشتی نوع غرقه سرت مشت ها کونده این همه خدا کو بنده کو قلعه ای که آروم بگیره توش قلبت تو خرابات امید چه قراری به اون که قرارداد و دزدید کدوم پناه به اون که پناهگاه لو میده طناب ها جوییده میبینه اسیر این چاهه از اون پایین عربده میکشه وظیفه میبافه نکته یه مسول یه تصویر بی شاهده که بی منت با دست خالی نتیجه میسازه تو خشم و هیاهو این عشقه که تضمین این راهه یه قطره اشک مه که خودش زمینو میشکافه صحفه اولو میکنه واسه راه فرار حالا تو ماتم به باد رفتن سقف اخراس دور خیز به سمت یه بدن سرد شاد روان دوربین به دست پی سند و ثبت ماجرا از سینه آه میکشن از راه میرسم جواب زیر سنگ از شراب شلاق بی حسم عوام تیره رنگ بدخواه زیر چک حرفام شنیده شن تو دلم احساس پر اعدالت فقدان شد مگه اینکه خاک همه رو با هم یکسان کنه رشت اخته این رشت بشر گوشت تلخه که نفس میبره تو گوش حلقه اونه که به این قفس حلقه بده نشست تخت سینه ای که زندس به طعم فلز یه نقاش یه صحنه زشت توی آسمون بی کران فقط یه دره بکش یه فرش قرمز قهر فهرست جهنم لمس میکنی اگه پله که به قول رضا فعلان که قسمت هر قطعه گل که سپره که بهتره یه تنه سر سه کله بکنه ساختی بره بده ابلیس جن گیر نفرین ابلیش شر ور ذهنی هنسی عشقی جن گیر اسکیزو فرنی کبریتو بنزین سر ول کن فکرو بچین توش نشین از زشتی خشتی باش دوئل کن سفتو جدی ادب با مرام با تکنیک قلم تکنیک بیا بجای چتر ازم سپر هدیه بگیر آسمونی که جای بارون ازش فتنه چکید آدمو تبدیل میکنه به دوتا چشم سفید تو لاک دفاع