پخش آهنگ
سپر (Separ) - یاس و رضا پیشرو و تک ناین (Yas)

سپر

۷,۲۴۶
۱۴۰۵/۰۸/۰۸
ترانه سرا یاس و رضا پیشرو و تک ناین
اطلاعات اثر
ترانه سرا یاس و رضا پیشرو و تک ناین

توضیحات اثر

آهنگ «سپر» با همکاری رضا پیشرو، یاس و تک ناین (Tech N9ne)، اثری اعتراضی، اجتماعی و فلسفی است که از مرزهای جغرافیایی و زبانی عبور می‌کند تا درباره مشکلات مشترک انسان‌ها سخن بگوید. این ترانه تنها انتقادی از شرایط یک کشور یا یک جامعه نیست؛ بلکه تصویری از جهانی ارائه می‌دهد که در آن قدرت، ثروت، تبعیض، فریب و بی‌عدالتی، انسان را از حقیقت وجودی خودش دور کرده‌اند.

در مرکز این اثر، یک پرسش اساسی قرار دارد: انسان با وجود تمام پیشرفت‌های علمی، فناوری و تمدنی، واقعاً چقدر در انسانیت پیشرفت کرده است؟

سه هنرمند با شیوه‌های متفاوت، اما با دغدغه‌ای مشترک، به این پرسش نزدیک می‌شوند. رضا پیشرو از فروپاشی معنوی، پوچی و اسارت ذهن انسان سخن می‌گوید؛ تک ناین به تبعیض نژادی، دست‌کاری افکار عمومی، شکاف‌های اجتماعی و سوءاستفاده از قدرت می‌پردازد؛ و یاس تصویری از رنج مردم، ناکارآمدی صاحبان قدرت و امیدی که زیر فشار ناملایمات همچنان زنده مانده، ترسیم می‌کند.

رضا پیشرو؛ انسان در برابر پوچی و اسارت ذهن

در بخش نخست، رضا پیشرو شنونده را وارد فضایی تاریک، پیچیده و سرشار از استعاره‌های فلسفی می‌کند. او جهانی را توصیف می‌کند که ارزش‌های انسانی در آن به‌تدریج جای خود را به مادی‌گرایی، ترس، رقابت و بی‌اعتمادی داده‌اند.

در این جهان، انسان‌ها از نظر ظاهری زنده‌اند، اما از درون گرفتار نوعی سکون و فرسودگی شده‌اند. اشاره به گاندی، روح، نور و تاریکی، تضادی میان جسم و آگاهی ایجاد می‌کند. از این منظر، مشکل اصلی انسان تنها فقر اقتصادی یا محدودیت‌های اجتماعی نیست؛ بلکه از دست دادن توانایی اندیشیدن، شناختن حقیقت و حرکت کردن به سوی تغییر است.

پیشرو با اشاره به ثروت، قدرت و ارزش‌گذاری مادی بر زندگی، جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که حتی کرامت انسانی نیز در آن می‌تواند زیر سایه پول قرار بگیرد. تصویری که از قبرستان، قیمت، مهاجرت و درد مردم ساخته می‌شود، نشان می‌دهد فشارهای اجتماعی تا جایی پیش رفته‌اند که حتی مرگ، امید و آینده نیز از مناسبات اقتصادی و سیاسی جدا نیستند.

نمادهای مذهبی و اسطوره‌ای، از فرشتگان و جبرئیل گرفته تا کشتی نوح، لایه دیگری به ترانه می‌بخشند. این تصاویر بیش از آنکه صرفاً به باورهای مذهبی اشاره داشته باشند، پرسش‌هایی درباره ایمان، رستگاری، حقیقت و فاصله میان ارزش‌های معنوی و رفتار واقعی انسان‌ها مطرح می‌کنند.

اشاره به کشتی نوح را می‌توان هشداری درباره نزدیک شدن جامعه به یک بحران بزرگ دانست؛ بحرانی که در آن حتی پناهگاه‌های سنتی و باورهای اطمینان‌بخش نیز ممکن است دیگر برای نجات انسان کافی نباشند.

پیشرو در پایان بخش خود، مخاطب را با پرسشی درباره سرانجام زندگی بشر روبه‌رو می‌کند. این پرسش، عصاره نگاه فلسفی اوست: اگر انسان به فناوری، قدرت و دانش بیشتری دست یافته، چرا همچنان گرفتار خشونت، نفرت، نابرابری و ناآگاهی است؟

تک ناین؛ اعتراض به جهانی که انسان‌ها را از یکدیگر جدا کرده است

حضور تک ناین، مفهوم آهنگ را از یک فضای عمدتاً فارسی‌زبان به مسائل گسترده‌تر جهانی پیوند می‌زند.

او بخش خود را با انتقاد از وابستگی انسان به تلفن همراه و از دست رفتن تفکر مستقل آغاز می‌کند. در نگاه او، فناوری با وجود تمام امکاناتش، می‌تواند به ابزاری برای انفعال ذهن تبدیل شود؛ جایی که انسان دائماً اطلاعات دریافت می‌کند، اما کمتر فرصت می‌یابد شخصاً درباره آن‌ها بیندیشد.

تک ناین سپس به نفرت اجتماعی، نژادپرستی، اختلاف میان مردم، خشونت پلیس و سوءاستفاده از مذهب برای کسب قدرت و ثروت می‌پردازد.

انتقاد او از مذهب ساختگی و تبدیل دین به منبع درآمد، بیش از آنکه نفی خود ایمان باشد، متوجه کسانی است که از اعتقادات مردم برای تأمین منافع شخصی استفاده می‌کنند. همچنین اشاره او به واکسن‌ها بیانگر بی‌اعتمادی مطرح‌شده در متن نسبت به نهادهای قدرتمند است، نه اثبات درستی چنین ادعاهایی.

در بخش اقتصادی، تک ناین به انباشت ثروت در دست صاحبان قدرت و توزیع ناعادلانه منابع اشاره می‌کند. او از جامعه‌ای سخن می‌گوید که در آن گروهی با وجود برخورداری از امکانات فراوان، همچنان سهم بیشتری می‌خواهند؛ درحالی‌که بخش‌هایی از مردم با فقر و تبعیض دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

اشاره به برنامه کمک مالی PPP در آمریکا نیز این اعتراض را به مسئله توزیع حمایت‌های اقتصادی و نابرابری فرصت‌ها پیوند می‌زند.

زبان تک ناین در بخش‌هایی خشن، تهاجمی و آمیخته با تصاویر جنگی است. این لحن را می‌توان بازتاب خشم انباشته‌شده در برابر بی‌عدالتی دانست. بااین‌حال، در کنار این تصاویر، آرزوی جلوگیری از خشونت نیز مطرح می‌شود؛ تضادی که نشان‌دهنده کشمکش میان میل به صلح و عصبانیت ناشی از سرکوب است.

در پایان، همراهی او با یاس و رضا پیشرو معنایی فراتر از یک همکاری موسیقایی پیدا می‌کند: سه صدای متفاوت، از دو زبان و تجربه اجتماعی متفاوت، در برابر مشکلاتی می‌ایستند که محدود به مرزهای یک کشور نیستند.

یاس؛ روایت رنج مردم و سقوط عدالت

اگر رضا پیشرو بیشتر به ذهن و روح انسان می‌پردازد و تک ناین ساختارهای قدرت و تبعیض را هدف قرار می‌دهد، یاس این مفاهیم را به زندگی روزمره مردم و پیامدهای ملموس بی‌عدالتی نزدیک می‌کند.

بخش یاس سرشار از تصویرهایی است که احساس خفگی، انتظار، ناامنی و فشار اجتماعی را منتقل می‌کنند. خانه‌ای که سقف آن بر دوش انسانی خمیده سنگینی می‌کند، تصویری از زندگی کسانی است که زیر بار مشکلات اقتصادی و اجتماعی فرسوده شده‌اند.

در این روایت، قدرت نه لزوماً وسیله‌ای برای حمایت از مردم، بلکه گاهی عاملی برای محدود کردن و خاموش کردن آن‌هاست. اشاره به قراردادهای دزدیده‌شده و پناهگاه‌هایی که امنیت خود را از دست می‌دهند، از نابودی اعتماد سخن می‌گوید؛ وضعیتی که انسان حتی نمی‌داند برای دادخواهی یا نجات باید به چه کسی پناه ببرد.

یکی از مهم‌ترین تضادهای این بخش، فاصله میان تصویر رسمی پیروزی و واقعیت زندگی مردم است. آنچه از دور باشکوه و افتخارآمیز به نظر می‌رسد، ممکن است از نزدیک با درد، ویرانی و قربانی شدن انسان‌ها همراه باشد.

یاس با استفاده دوباره از تصویر کشتی نوح، این بار بحران را شدیدتر توصیف می‌کند. اگر کشتی نوح نماد نجات از یک فاجعه بزرگ باشد، غرق شدن آن می‌تواند نشانه وضعیتی باشد که حتی ابزارهای نجات نیز در برابر عمق فاجعه ناتوان شده‌اند.

با وجود این فضای تیره، بخش یاس تنها درباره شکست و ناامیدی نیست.

او در میان خشم، آشوب و ویرانی، عشق و مهر را به‌عنوان نیرویی برای ادامه مسیر معرفی می‌کند. تصویری که در آن یک قطره اشک از سر محبت می‌تواند زمین را بشکافد، نشان می‌دهد که همدلی و انسانیت، حتی در سخت‌ترین شرایط، همچنان قدرت تغییر دارند.

این نگاه، یکی از مهم‌ترین پیام‌های انسانی آهنگ است: وقتی ساختارهای قدرت از عدالت فاصله می‌گیرند، آنچه می‌تواند انسان‌ها را کنار یکدیگر نگه دارد، وجدان، همدلی و احساس مسئولیت نسبت به رنج دیگران است.

مفهوم سپر؛ دفاع از انسانیت در برابر فروپاشی

عنوان «سپر» کلید درک ارتباط میان بخش‌های مختلف این ترانه است.

سپر در معنای ظاهری، وسیله‌ای برای دفاع در برابر حمله است؛ اما در این آهنگ می‌توان آن را نمادی از آگاهی، مقاومت، قلم، اتحاد و حفظ ارزش‌های انسانی دانست.

تکرار تصویر پناه گرفتن در لاک دفاع، نشان می‌دهد انسان‌ها در جهانی پر از فشار و تهدید، به‌جای زندگی آزادانه، گاهی تنها برای زنده ماندن تلاش می‌کنند. در چنین وضعیتی، سکوت و عقب‌نشینی به واکنش‌هایی طبیعی برای بقا تبدیل می‌شوند.

اما ترانه در همین نقطه متوقف نمی‌شود.

قلم و صدای هنرمند، در برابر این سکوت قرار می‌گیرند. موسیقی به فضایی برای بیان حقیقت، اعتراض به بی‌عدالتی و یادآوری مسئولیت انسانی تبدیل می‌شود.

سپر اینجا الزاماً ابزاری برای حمله یا نابودی دیگری نیست؛ بلکه می‌تواند همان چیزی باشد که اجازه نمی‌دهد فشار، ترس و نفرت، آخرین بخش‌های باقی‌مانده از انسانیت را از بین ببرند.

همکاری سه هنرمند نیز این معنا را تقویت می‌کند. آن‌ها با وجود تفاوت در زبان، سبک بیان و تجربه زندگی، یک سپر مشترک می‌سازند: سپری از کلمات و آگاهی در برابر بی‌عدالتی.

جمع‌بندی؛ پیام اصلی آهنگ سپر چیست؟

«سپر» تصویری از تضادهای دنیای معاصر است؛ جهانی که از یک سو به پیشرفت‌های بزرگ دست یافته و از سوی دیگر همچنان با فقر، تبعیض، نفرت، خشونت و بحران اعتماد روبه‌روست.

این ترانه می‌پرسد چرا انسان با وجود تمام امکاناتی که برای بهتر زندگی کردن ساخته، هنوز نتوانسته جهانی عادلانه‌تر و آرام‌تر برای خودش ایجاد کند.

پاسخ آهنگ، راه‌حلی ساده یا قطعی نیست. سه هنرمند بیش از آنکه نسخه‌ای برای اصلاح جهان ارائه دهند، تلاش می‌کنند مخاطب را از بی‌تفاوتی خارج کنند و او را به فکر کردن درباره شرایط پیرامونش وادارند.

پیام اثر را می‌توان در سه مفهوم خلاصه کرد: آگاهی در برابر فریب، همبستگی در برابر تفرقه و انسانیت در برابر نفرت.

در نهایت، «سپر» فقط درباره مبارزه با یک دشمن مشخص نیست؛ درباره نبردی بزرگ‌تر برای حفظ چیزی است که انسان را انسان نگه می‌دارد.

در جهانی که بسیاری برای حفظ قدرت، ثروت و منافع خود می‌جنگند، سپر یادآوری می‌کند که گاهی مهم‌ترین چیزی که باید از آن دفاع کرد، خودِ انسانیت است.

متن آهنگ

زبان‌ها
قسمت ۱: رضا پیشرو رو به هرچی که روبه‌رومه، مسیری که غوله توش تصویری که پوچه روش و درویشی که مونده توم زنجیرش رو می‌چینیم چون تعویض می‌شیم زودِ زود از نوک قله گذشت مردی که قوی بودش روی کوه به هرچی که دست می‌زنی داره می‌شه پوچ جا واسه اونم نی که چند برابر داره می‌ده پول اونقدر تنگ شدیم که حتی یه مو هم جا نمی‌شه توش فیزیک‌هامون عین گاندی‌ئه ولی راه نمی‌ره روح قرن تاریکی گذشته باید باشیم زیر نور همه رو طوری زد انگار کلی کرد ماشین زیرمون حالا مگه کسی به کسی عادی می‌ده خون؟ مگه تاحالا با خیال راحت خوابیدی یه روز؟ شعر، دژ لژیونره؛ می‌دونه چجوری بره‌ـ تو مخ و سلول‌هاتو بشوره بره برو تو سلولت پی شکار حیوون ولت که انقدر نشونه بهت بده که نشونت بده فرشته مشغول بهشته، تو به غولت برس و یه خط عرضی با استخونت رو طولش بکش با شگرد داره طلمسش می‌ره تو خون و ژنت آبِ رو زمین، این دو روز رو مهمون بوی گِله چون هر آدمی یه دونه هیتر داره توش همین روزهاست برسه کشتی‌های نوح‌ـ تو بهشت اطمینانتون و برینه به ایمانتون بگیره بشینه جای زور اون روحی که جنس نور سفیده، نمی‌شه واژگون با خالق آفتاب روز که از نادیده‌ها می‌ده‌ـ گدا و پادشاه رو نون اما این کجا و اون؟ دو هزار سال قبلِ عصر قوچ‌ها رو زمین بود آسمون‌ها پایین‌تر از آشیونه‌ی ما یه روز زمین گروگانشونه که به خدا برسن پیروان غیرت هم پی دلار و دار و ثروت کدوم قبرستونی گور می‌دن قیمت از این بهتر؟ همه عمق وجودشون شده نفرت از این حکمت از این درد ملت در نمیاد فکرم از این کشور میگن قدر ذلت رو بدون تو چرک و غمت بشکن همه مصیبت‌ها برا تست علم و جنگ و جبهه‌ست فقط تو فکر هجرتم و سپرم شده سبقت که حد نداره قبله‌ام و سرم نداره قیمت بگو تو راه قصه‌‌ام و بِم اثر نداره سِحرم این نفس برای حکمته، قفس–عذاب عبرت ادب برای عزت و قلم خطاب به غفلت ربات شدیم ببین، خمار شدی بمیر اگه گناه کنی، چشا نمی‌بینه خدا رو؛ منکرین پرِ شعار و شبهه‌این، ضد کد‌های جبرئیل با این همه بشر رسیده به کجای زندگیش؟ هم‌خوان: رضا پیشرو باز هم سرها تو لاک دفاع می‌تونی زنده بمونی لای شکاف چرا که نظرتنگ‌ها نمی‌ذارن یه جای اضاف ادبیات من و تو در تضاد فاصله‌ها حق‌طلب، سوار و پابه‌رکاب می‌زنه بانگ وداع یه تنه می‌کَنه جاده صدام حاکم تام تمامیت آینه‌‌ها این تک‌سپره مانده به جا قسمت ۲: Tech N9ne — تک ناین Nobody thinkin for themselves cause they stuck in the phone هیچ‌کس دیگه برای خودش فکر نمی‌کنه، چون همه توی گوشی‌هاشون گیر افتادن. They know we livin in hell but they’re such in a drone می‌دونن داریم توی جهنم زندگی می‌کنیم، ولی انگار مثل ربات‌های بی‌اختیار شدن. State of thinkin not living well with that dust in ya dome با اون ذهن خاک‌گرفته و راکد، طرز فکرتون نمی‌ذاره درست زندگی کنین. Talkin to you but I can tell nobody’s fuckin at home دارم باهات حرف می‌زنم، ولی معلومه اصلاً مغزت کار نمی‌کنه. That’s why I’m bussin the chrome واسه همینه که اسلحه‌م رو به شلیک درمیارم. At evil fighting for the good people به سمت شرارت؛ دارم برای آدم‌های خوب می‌جنگم. We’ll defeat those demons comin at Yas, Tech and Pishro اون شیطان‌هایی رو که میان سراغ یاس، تک و پیشرو شکست می‌دیم. We got somethin lethal send them haters where the beasts go یه چیز مرگبار داریم که دشمن‌ها رو می‌فرسته جایی که وحشی‌ها می‌رن. Steppin our way with heat yo? We will bring you no peace bro با اسلحه میای جلومون رو بگیری؟ دیگه خبری از آرامش برات نیست، داداش. Nobody want the togetherness هیچ‌کس دیگه اتحاد و همدلی نمی‌خواد. No good etiquette you people let it دیگه از ادب و رفتار درست خبری نیست؛ شما گذاشتین که... Get full of hatred and evil fetishes همه‌چیز پر از نفرت و تمایلات پلید بشه. I’ll peel the head of this wicked and devilish سر این آدم‌های شرور و شیطانی رو می‌کنم. Like a lettuce bitch مثل برگ‌های کاهو، لعنتی! Won’t regret a bit ذره‌ای هم پشیمون نمی‌شم. To the dead is it you be wedded with انگار با مرگ پیمان بستی و بهش گره خوردی. This is the rant of an (angel) این فریاد خشمگینانه‌ی یه فرشته‌ست. To the malicious and the vicious with no (brain cells) خطاب به بدذات‌ها و آدم‌های وحشی‌ای که یه ذره عقل توی سرشون نیست. Racism and your fake نژادپرستی و اون... Religion such a (lame fail) مذهب ساختگی‌تون، چه شکست مفتضحانه‌ایه! What you're showing is so annoying like a (hang nail) رفتارتون مثل یه پوست اضافه کنار ناخن، آزاردهنده و رو اعصابه. Your vaccines wack things yo whats happening? واکسن‌هاتون افتضاحه؛ چه خبره اینجا؟ You got us taking in your poison like a crack fiend مجبورمون کردین سم‌هاتون رو مثل یه معتاد به کراک وارد بدنمون کنیم. So you attack dreams پس به رؤیاهای ما حمله می‌کنین. Dreams lie and say you treat us knock رؤیاها دروغ می‌شن، شما ادعا می‌کنین با ما خوب رفتار می‌کنین، ولی من زمین‌گیرتون می‌کنم... You out like I’m Yeezus in my Adidas wit مثل «ییزس» با آدیداس‌هام... The fat strings با بندهای پهن کفش‌هام. I’m sick of being sick so دیگه از این‌همه مریض و خسته بودن خسته شدم، پس... I’m taking a minute to wake em all up in the midst یه لحظه وقت می‌ذارم تا وسط این ماجرا همه رو بیدار کنم. Of being tricked no درست وقتی که دارن فریب می‌خورن؛ نه... Mistaken the wicked is faking the funk اشتباه نکن، آدم‌های شرور دارن نقش بازی می‌کنن و خودشون رو چیزی نشون می‌دن که نیستن. Sad frowns چهره‌های غمگین و درهم... From the people the evil laugh now روی صورت مردمه، درحالی‌که آدم‌های شرور دارن می‌خندن. At their manipulation from their به اینکه چطور مردم رو با فریبکاری خودشون کنترل می‌کنن... Religious cash cow و از دین، یه دستگاه پول‌سازی ساختن. If you’re wit me then say hell yeah اگه با منی، بلند بگو: آره، لعنتی! (Hell yeah!) (آره، لعنتی!) Fuck yeah (fuck yeah) لعنتی، آره! (آره!) Gun is too big to tuck there این اسلحه اون‌قدر بزرگه که نمی‌شه زیر لباس قایمش کرد. Yes we pray that it won’t go violent آره، دعا می‌کنیم که کار به خشونت نکشه. To a die event but I’m honest که ماجرا به یه اتفاق مرگبار تبدیل نشه؛ ولی صادقانه می‌گم... When I promise all the وقتی قول می‌دم که همه‌ی... Demonic will be silenced نیروهای شیطانی ساکت خواهند شد. Stack dough hella racks go پول روی پول جمع می‌شه، دسته‌های اسکناس روی هم تلنبار می‌شن. To the leaders they deplete us till they fatso همه‌ش می‌ره تو جیب رهبرهایی که ما رو خالی می‌کنن تا خودشون از ثروت باد کنن. When they don’t need it but they greedy fuckin assholes حتی وقتی نیازی به اون پول ندارن، باز هم طمع می‌کنن؛ حروم‌زاده‌های حریص! Better believe it they never feed it to the black folks باور کن، هیچ‌وقت سهم درست‌وحسابی از اون ثروت به سیاه‌پوست‌ها نمی‌رسه. Ok that PPP shit didn’t last though اون کمک‌های مالی PPP هم که دوامی نداشت. Strictly pennies to a multi million afro در مقابل ثروت‌های چندمیلیونی، فقط چندرغاز نصیب سیاه‌پوست‌ها شد. But the taxes when got that kind of cash flow ولی وقتی چنین گردش مالی بزرگی داشته باشی، مالیات‌ها سر می‌رسن. Cheese that is taken is intolerant nigga lactose پولی که ازت می‌گیرن قابل‌تحمل نیست، داداش؛ درست مثل کسی که لاکتوز رو تحمل نمی‌کنه. Just know the mag will bust hard run thru ya فقط بدون وقتی خشاب شروع به شلیک کنه، گلوله‌ها ازت رد می‌شن. Chose my side the flag is up (Parcham Bala) من طرف خودم رو انتخاب کردم؛ پرچم بالاست! (پرچم بالا!) Got 3 soldiers سه تا سرباز داریم. Together with our people we attack همراه با مردممون، متحدانه حمله می‌کنیم. And the brothas Pishro Yas and Tech و برادرها: پیشرو، یاس و تک... Lead the pack mutha fuckas جلودار این گروه هستن، حروم‌زاده‌ها! هم‌خوان: یاس باز هم سرها تو لاک دفاع می‌تونی زنده بمونی لای شکاف چرا که نظرتنگ‌ها نمی‌ذارن یه جای اضاف ادبیات من و تو در تضاد فاصله‌ها حق‌طلب، سوار و پابه‌رکاب می‌زنه بانگ وداع یه تنه می‌کَنه جاده صدام حاکم تام تمامیت آینه‌‌ها این تک‌سپره مانده به جا قسمت ۳: یاس نظاره چشا به چتر باز نجات تک‌برگ سند مملکت به نام رجال طوری تو نطفه خفه شده که نداره نای هجا چیزی که می‌مونه یک نفس تا انفجار سکوت پشت اون بغض سقف خونه رو کمر جثه‌ای خمیده‌ای که در انتظار اوامر با نسخه‌ی جدیده اوج قله‌ی وظیفه، عمق بشکه‌ی اسید سرب مبصر عقیده، صلح نقطه‌ی بعید حتی سمبل پیروزی از دور زیباست از نزدیکیم با غلظت داشت دستور می‌داد به اون که پشت کرد با خنده‌ی با نفرت هر دو لم دادن به تپه‌ی خاکستر دود، کل ماجرا به فوت بنده اما این دفعه دیگه حتی کشتی نوح غرقه سیرت مشت‌ها کوبنده این همه خدا کو بنده؟ کو اون قلعه‌ای که آروم بگیره توش قلبت ...تو خرابات امید چه قراری با اون که قرارداد رو دزدید؟ کدوم پناه به اون که پناهگاه‌تو لو می‌ده؟ طناب‌ها رو جوییده، می‌بینه اسیر این چاهه از اون پایین عربده می‌کشه، وظیفه می‌بافه نکته یه مسئول یه تصویر بی‌شاهده که بی‌منت با دست خالی نتیجه می‌سازه تو خشم و هیاهو، عشقه که تضمین این راهه یه قطره اشک مهر خودش زمین رو می‌شکافه اون صف اول رو می‌کَنه واسه راه فرار حالا تو ماتم به باد رفتن صف آخرهاست دورخیز به سمت یه بدن سرد شادروان دوربین به دست پی سند و ثبت ماجران آه از سینه آه می‌کشم از راه می‌رسم جواب زیر سنگ از شراب و شلاق بی‌حسم هوام تیره رنگ بدخواه زیر چپ حرفام دیکته‌ شب من دوام از دوات می‌کشم تو دلم احساس پر عدالت فقدان شد مگه اینکه خاک همه رو با هم یکسان کنه رشد اخته‌ی این شر بشر گوشت تلخه که نفس می‌بره، فقط تو گوش حلق اونه که به این قفسه‌ دنده بده مثل لخته نشست تخت سینه‌ای که زنده‌ست به طعم فلز ای نقاش این صحنه‌ی زشت با نعره‌ی چشم به جا آسمون بی‌کران فقط یه دره بکش از فتح اورست یه فرش قرمز به قعر فهرست جهنم رو لمس می‌کنی هر یه پله به قول رضا فعلا که قسمت هر یه قطره گله این سپره که بهتره یه تنه سه کله بگه قسمت ۴: Tech N9ne — تک ناین All the L9VE Respect and the Happiness اون‌همه عشق، احترام و خوشبختی... Yo what happened with it? هی، چی به سر همشون اومد؟ Separation across the nation police are cappin niggas سراسر کشور رو تفرقه گرفته، پلیس‌ها دارن سیاه‌پوست‌ها رو با گلوله می‌زنن. Actin vicious yappin that kaepernick is وحشیانه رفتار می‌کنن و هی جار می‌زنن که کپرنیک... Sacrilegious that’s ridiculous به مقدسات توهین کرده؛ این واقعاً مسخره‌ست. Tech is gonna blast the witch if it’s that sadistic اگه این‌قدر سادیستی و ظالمانه باشه، تک ناین اون عنصر شرور رو هدف می‌گیره. قسمت ۵: رضا پیشرو هر چی که ساختیو بده بره ابلیس جنی و جنگیر، نفرین عبری شر و ور ذهنی، هندسه عشقی، انرژی چرکی خفتو شلیک، اسکیزوفرنی کبریت و بنزین زبرو ول کن، فکرو بچین توش نچین از زشتی خشتی باهاش دوئل کن سفت و جدی قسمت ۶: یاس ادب و مرام و تکنیک، قلم تک نیک بیا به جای چتر ازمون سپر رو هدیه بگیر آسمونی که به جا بارون ازش فتنه چکید آدم رو تبدیل می‌کنه به دو تا چشم سفید تو لاک دفاع (می‌زنه بانگ وداع) (نظرتنگ‌ها نمی‌ذارن یه جای اضاف) (حاکم تام تمامیت آینه‌ها) (این تک‌سپره مانده به جا) (جا)
پیشنهاد هوشمند

ادامه بده با یک پلی لیست

نظرات

8 نظر
سروش
ده سال کشیدن واسه این موزیک؟ جدی؟ ده سال؟ برای این؟ بابا تو رو خدا تعصب رو بذارید کنار، من خودم رپ فارسی رو حفظم، ولی انصافاً نسل جدید که گند زد توش، قدیمیا هم به حقشون نرسیدن و ضعیف شدن، قبول. ولی این چیه آخه؟ نه یه بیت درست حسابی داشت، نه مفهوم درستی پشتش بود، هیچی. ما دلمون به چی خوش باشه؟ یاس از هر ده تا مصرع شاید یکیش یه معنی واقعی داشته باشه، وگرنه هرچی دلش خواسته قافیه کرده، به اسم روشن‌فکری پشت میکروفون خونده، ملت هم که... حداقلش این بود یه فلوی جدید می‌ساختید، یه نوآوری، حداقلش همون کارای قبلی خودتونو می‌اومدید یه کپی ضعیف‌تر ازش می‌ساختید، صرفاً... واقعاً این موزیک چه چیز خاصی توش بود که این‌قدر طولش دادید؟ نهایت خوش‌بینیه من اینه که بگم پنج تا پانچ‌لاین تو هفت دقیقه آهنگ بود. واقعاً برازنده‌ی نمره‌ی صفر از صده! به درد نخور، رسماً!
۱۴۰۵/۰۸/۱۰
کیان
چه ترکیبی خفنا همه جمع شدن
۱۴۰۵/۰۸/۰۹
ali
یاس به نظرم از پیشرو قوی تر بود و تک ناین از هر دو قوی تر
۱۴۰۵/۰۸/۰۹
محمد
عالیه خیلی حرفه ای
۱۴۰۵/۰۸/۰۹