Ki Az Posht Lebaseto Mibande

دوباره من دنبال یه اتاق تاریکو یه تخت دو نفره یه جایی که لو ندنش یه زندگی مرفه که در حده هنرمنده همه روزها پر از خنده شدم مرد تو همدم تو پامیشم صبح از تختت مزخرفه بگو این چه وضع حاله ماست می شینم تو خیالم رو به رو تو در گوشم چیزهای خوب بگو تو ولی فایده نداره خوب ببین رو به رو تو آرهه این جا ته راه ماست کاش می فهمیدی که از این تریپا نداریم که بری سر خودتو خبر ندی نگرانتم من از قدیم کم باهم قدم زدم کم بهم قول دادیم که بریم و جلو عقب نریم می گفتی که همش سریم از همه قشنگترین حال مال ماست فقط همین تو شبای شمال کنار اب با لباس قدم زدیم ولی رفتی به هر چی تویه داستان ماست لگد زدی هرچی دلم خواست که رو راست باشه باز همش بدی کی از پشت لباستو میبنده با همه خشکه واسه تو میخنده بگو اون کیه که حالت میفهمه امشب چقد چشمای تو بی رحمه ببین هیچ تریپی نیس نه من کسی نه فک میکنم خیلی سرم ازت اره من کبریت بی خطرم اصلا ولی بد نبودم به جون مادرم قسم فقط می خواستم همیشه افتخارت باشم قبل قرارمون کلی استخاره داشتم که برم نرم چه جوری خوشحالش کنم همیشه یه صحبت نصف کاره داشتم داره می ترکه مخم اخه مگه داری مگه میشه به تو بگم ازت بدم میاد تکراری شده لوندیات رو مخمه کم حرفیات نمونده اصلا حرفی بات تو خواستی این چرندیات راجبت از دهن بیاد گرفتی ازم ایراد توقعات ازم زیاد کاری کردی که از هر چی اسفندیه بدم بیاد دیگه تنها می شینم تو تموم مراسم شبا میخوابه چشای کبود من استه اخرین قرارمون همون یه قرار نتونسته هیچی منو از اون فکر دراره هوای خونه بد روی اعصابه زندگی بیتو واسه من هر رو یه عذابه اتاقم بوی عطر زنونه نداره بهتره دلم سر به سر این زمونه نزاره کی از پشت لباستو میبنده باهمه خشکه واسه تو میخنده بگو اون کیه که حالت میفهمه امشب چقد چشمای تو بی رحمه