کی از پشت لباستو میبنده

دوباره من دنبال یه اتاق تاریکو یه تخت دو نفره یه جایی که لو ندنش یه زندگی مرفه که در حده هنرمنده همه روزها پر از خنده شدم مرد تو همدم تو پامیشم صبح از تختت مزخرفه بگو این چه وضع حاله ماست می شینم تو خیالم رو به رو تو در گوشم چیزهای خوب بگو تو ولی فایده نداره خوب ببین رو به رو تو آرهه این جا ته راه ماست کاش می فهمیدی که از این تریپا نداریم که بری سر خودتو خبر ندی نگرانتم من از قدیم کم باهم قدم زدم کم بهم قول دادیم که بریم و جلو عقب نریم می گفتی که همش سریم از همه قشنگترین حال مال ماست فقط همین تو شبای شمال کنار اب با لباس قدم زدیم ولی رفتی به هر چی تویه داستان ماست لگد زدی هرچی دلم خواست که رو راست باشه باز همش بدی کی از پشت لباستو میبنده با همه خشکه واسه تو میخنده بگو اون کیه که حالت میفهمه امشب چقد چشمای تو بی رحمه ببین هیچ تریپی نیس نه من کسی نه فک میکنم خیلی سرم ازت اره من کبریت بی خطرم اصلا ولی بد نبودم به جون مادرم قسم فقط می خواستم همیشه افتخارت باشم قبل قرارمون کلی استخاره داشتم که برم نرم چه جوری خوشحالش کنم همیشه یه صحبت نصف کاره داشتم داره می ترکه مخم اخه مگه داری مگه میشه به تو بگم ازت بدم میاد تکراری شده لوندیات رو مخمه کم حرفیات نمونده اصلا حرفی بات تو خواستی این چرندیات راجبت از دهن بیاد گرفتی ازم ایراد توقعات ازم زیاد کاری کردی که از هر چی اسفندیه بدم بیاد دیگه تنها می شینم تو تموم مراسم شبا میخوابه چشای کبود من استه اخرین قرارمون همون یه قرار نتونسته هیچی منو از اون فکر دراره هوای خونه بد روی اعصابه زندگی بیتو واسه من هر رو یه عذابه اتاقم بوی عطر زنونه نداره بهتره دلم سر به سر این زمونه نزاره کی از پشت لباستو میبنده باهمه خشکه واسه تو میخنده بگو اون کیه که حالت میفهمه امشب چقد چشمای تو بی رحمه