Pedar

[کورس] مطمئنم که میبینمت باز توی خونه که روی ابر هاست خوب میدونم که میزنه روو نبضم الماس قلبم مثل قلب پدرم دریاست [ورس یک] هفده ساله که خوابی زیر خاکی که خالی از اشک های من نیست پدر تجارتم خوب میشه به زودی زودِ زود یه خونه میخرم ناز به خوبی کوه نور واسه مامانم پول میفرستم از قلب غربت و با نور روحت میسازم یه شهر روشن عشق تو هم اینطوری ندادی تن به مردن از اون بالا نگاه کن، منم رضا، گنج تو ام تو گنج میخواستی که با ماها بهش رسیدی از خدا میخوام که اون بالاها تو بهشت بشینی برای من تو رو زمینم بوی فرشته میدی وقت تغییرات حس میکنم بهم فلش که میدی نمیزارم که بین ماها کدر شه چیزی چون سر یه سفره موندیم و از یه گله سفیدیم بهم یاد دادی میشه عشق رو با فاصله ساخت گاهی تصورت میکنم لا خاطره هام همه روز هایی که رفت و همین روز ها که هست در نام تو قوی میمونم مثل فولاد و سنگ میتونم با یاد تو رد شم از طوفانی سخت با این که نداریم عکس زیادی توو قاب عکس [کورس] مطمئنم که میبینمت باز توی خونه که روی ابر هاست خوب میدونم که میزنه روو نبضم الماس قلبم مثل قلب پدرم دریاست [ورس دو] نمیدونی نمیدونی، چقدر دلم برات تنگ شده مردی که چیزی جز خودم برام نزاشت از خودش تو خواستی پسرت بی خورشید به شب عادت کنه به چهار تا خاطره کوچیک با تو قناعت کنه نبودی پیشم ولی همیشه اثرت هست الآن هم نمیدونم چی میخوای روو ورقه من دادم حتی کلید های خونه کرج رو پس همه رفتن از پیشم مونده برام فقط یه رپ گاهی هزار و یک شب نزد پرنده پر ولی توو خواب و بیداریم تو بودی مرهم درد نمیدونی که چقدر به خودم صدمه زدم با درد ها گلوله ساختم با دهن زدم به هدف حالا همه توو فکر کندن کلک همن هر چی که بی رحم و درنده ترن برنده ترن یه زمانی میگفتی مگس دور شیرینی ان حالا میان دورت تا یه بال مگس بکنن دیگه رو زمینم پدر گرم کار شدم و چسبیدم به سقف کلماتم دارن ابریشم به تن خدا جای تو گاهی میکنه تنبیهم یکم که اهلی تر و جنگی تر از همیشم بشم