Khazoon

هی دل ای دل توجه نکردی به تنهایی هامو ندیدی چه ترسی نشست تو نگامون مدارا نکردی با دلتنگی هامو فقط خواستی باشی به جای خدامو با هر رد پایی که اندازه کفشته راه میامو جلو هرکی چشماش شبیه خودت میشه کوتاه میامو نموندی باهامو خزونم که از زور تنهایی هام میخوام مثل پیچک بپیچی به پام تو دردی من اینو میفهمم ولی بگو جز تو درمونو از کی بخوام تو بارونی کهنه کنج خونه که خیلی چیزا از دل من میدونه چه آغوش گرمی چه پاییز سردی چقدر فکر میکردم یه روز برمیگردی تو داروغه شهر تنهایی هامی دروغ قشنگ توی خنده هامی خیال میکنی رفتی اما تو هستی خیال کن هنوز شونه گریه هامی خزونم که از زور تنهایی هام میخوام مثل پیچک بپیچی به پام تو دردی من اینو میفهمم ولی بگو جز تو درمونو از کی بخوام تو بارونی کهنه کنج خونه که خیلی چیزا از دل من میدونه چه آغوش گرمی چه پاییز سردی چقدر فکر میکردم یه روز برمیگردی