P2 +18

[اینترو – رضا پیشرو] همینجور ساختمش یو یو یو یو یو یو همینجوری ساختمش [ورس یک – رضا پیشرو] من زندم تا وقتی ریتم هست هر روز کریسمس جهتم رو میبینم هنوز بالا سرم میذارم یه دریم کتچر(dream catcher) عرق میریزمو و هدفمو میچینم اونقد رفتی بالا که نمیشه ببیننت من نیومدم که پرستش شدنو ببینم با اینکه من هفت هزار سال بعد میمیرم و هفتاد هزار شاه بعد من میشینن بگو چی میشه تا میدمش بهت یه چی تو رو ببره به غیب نشون بده اینور رو بهت زیرش نمونده اونی که پر جیگره دلش چرا رو پاهات وا نمیستی داری بی من استرس یه روزی برمیگردی شده میهنت بهشت این دیگه از نوارهای غیب چی میزنیم بهش این * فکر میکنن که من پیرم و و خرفت جلوم اینجوری شیک بری میدم * بهت هنوز میخای نشون بدم جای میخم رو بهت وقتی خدا خوشحاله بگو کی هنگ اوره این روزا نمیتونی ببینی کی از خودته بپا تقه نزنم تیغه ی تیغمو بهت هر چی که شعر بنویسم میگن شاه جم پهلوت تو رو کبود عمود از رختخواب میپرونه جیگرت رو میخوره جا جغور بغور استخوناتو میکنه تو تنور عمو بهت پیشنهاد میدم شرور نمون تخم حرومی تخم حروم نمون چه میکردین اگه قلبم رئوف نبود همین سر که هد میزدی سرت نبود نه [کورس – پوریا پوتک] کلی هدف داشت ولی واسش عجول نبود نه شاید واسه همینه که دیگه پهلوت نموندم کلی کش تو جیبمه ولی یهود نبودم آره فیس اسلامی ولی از اونور روندم [ورس دو – پوریا پوتک] چی شده کیفت کوک جوری که یادش نمیاد کی چِت بود زیر سیصد تا جلو استیجت بود تنها پسی که تو زدی پس پیجت بود لات که به ننه نمیگه مامان گنده های شهر همه لوتیا با مان سلامتی همشون الآن قوطیا بالان تکرار میکنن مثل طوطیا باهام یه روز فیک زنگ میزنه تو اصله باش تو لحظه باش ادا دیگه بسه داش یه زمان ابرو پسرا برنمیداشتن یه زمان تهران جا نقطش دسته داشت چشا خطه هرروز میره بالا دوز سینه سپر میدیم با کارا پز اینا مجازی فردین میشن رو در رو گلزارن پارادوکس دوپا دارم ولی یه هشت پاعه توم منظره میکشم بدی یه نقش با یه بوم اسلحم هم لکنت داره په په په په په په په پلشتای * باید سعی کنی اوضاع اوکی شه با یه هوک که نمیشه محمدعلی کلی شه تهران کی اف سی شاید یه روز ال ای شه موزیکی نمیدم تو باشگاها پلی شه [کورس – پوریا پوتک] کلی هدف داشت ولی واسش عجول نبود نه شاید واسه همینه که دیگه پهلوت نموندم کلی کش تو جیبمه ولی یهود نبودم اره فیس اسلامی ولی از اونور روندم