Aram Bakhsh

چقدر زخمی از دشنه روزگاری چقدر آه نگفته تو سینه داری به غیر از این آستین غریبی کجا بغض هامو رو باید بباریم غم ما تو هر سینه جا نمیشه به این سادگی ها دلی واه نمیشه دیگه هیچ لبخند آرامش بخشی حریف دل خسته ما نمیشه زمونه نفس های ما رو گرفته جای دستمو پایمون رو گرفته با این روز و شب های کابوس وارش نجگیده رویای ما گرفته خدایا غریبیم دریاب ما رو تو که میشنوی این همه ربنا رو برامون بارونی بفرست که شاید بباره بشوره غم روزگار رو یع شعریم از بیت اول تا آخر به جز چیزی رو گدا نکرده یه سازیم افتادیم کوشه تنها که هیچکی بهش اعتنا نکرده زمونه نفس های ما رو گرفته جای دستمو پایمون رو گرفته با این روز و شب های کابوس وارش نجگیده رویای ما گرفته خدایا غریبیم دریاب ما رو تو که میشنوی این همه ربنا رو برامون بارونی بفرست که شاید بباره بشوره غم روزگار رو