Vastam Roo Paam

ولومو یه ذره ببر بالا آهنگارو میشنوه ویدیو هارو میبینه فکر میکنه خبریه رنگ و لعابو میبینه فکر میکنه بچه مایه ایم نه بابا گوش کن پول شعر نبود پس مجبور بودم که شاعر بشم آهنگساز گرون بود پس باید یه آهنگسازِ ماهر بشم استودیوی محل, حتی بهم محل نداد شاگردشم دوراه بود یا واستم رو پام یا مثل بقیه دوستام بارکش بشم اون روزای تکراری پرِ استرس انگاری چک داری تو سرت پر فکرای خفن ولی خریداری واسه این فکرا نی واقعا خیلی حالم بد بود (حالش بد بود) چرا من مگه آدم قحط بود ؟ هرچی میدوویدم بازم کم بود ولی سختیا ساخت یه من باز از من زور دیدی رو کارم قفل کردم دردارو کشیدم بالا تُف کردم دیدی بالاخره هرجوری بود کارم بین همه ی اینا شد اول مگه چی توقع داشتی خوب از من چی توقع داشتی خوب از من بیا ببین کف دستمو مو نداره بکن ولی یه حسی هی بهم میگه دیوار روبرو زور نداره بشکن آره من, مینویسم با اینکه سو نداره چشمم (کوره مگه) هرجوری شده .میشینیم بی بیلیط ما تو قطار امشب آره هرجوری شده میشینیم بی بیلیط ما تو قطار امشب آ, ما سوار یه لیموزین توهم کارگرمونیو ماشینو میرونی چون بی پولی آزادیه مث دیروز نی پیروزی ما ازما ساخته یه ایرونی میلیونی دنبال موزیکامونن دنبال شخصیت و دوریامون چون کنارت یه ماشین واینمیستیم و بگیم خوبی خانوم نه, لم دادیم لب استخر و بعد بیکاریم تو ویلامون مرد! چرا بدنت میلرزه ؟ چون داریم راه میریم با ترس تو محله ؟ هرگز نمیتونی به ما برسی حتی اگه عرق بریزی تو برزیل هی چرا بدنت میلرزه ؟ چون داریم راه میریم با ترس تو محله ؟ هرگز نمیتونی به ما برسی حتی اگه عرق بریزی تو برزیل