Khiaboonaye Khali

بغلم خونته حیفه تنت از خونه بره فاصلم بات کمه اما تو ازم دوره دلت این خیابونای خالی منتظرن تو کجایی منو دورم کن از این شهر که ازش خاطره داریم داره از چشام جا اشک خون مياد پايین دائم میبینم همه فصلارو پاييز ديگه هيچ اميدی به فردای ما نیست اين همه غم توی دريای ما ریخت از پشت پنجره شب زده بیرون دیگه قشنگ نیست اين منظره بیرون همه چی یه جوریه یخ زده بی روح گیرم تو این حال برزخ ویرون این خیابونای خالی منتظرن تو کجایی منو دورم کن از این شهر که ازش خاطره داریم