مادر

[قسمت ۱] میگذری ساده مثل باد از کویر بغض کنی لبریز میشن چشمه‌ها از زمین مسافر سینت بودن قصه‌ها از قدیم من از تو قد کشیدم، اژدها از حریق مثل بارونی، نمیشی از ترانه جدا خوشبوتره عطر تنت از تمام گلا مشتی یادمون نرفته زحمتای شما سبزه چشات مثل جنگلای شمال گوشم پر بود، رد نمیشد هوا از افکارم زخمی بودم تو میشدی شبا پرستارم این بیتو قربونی میکنم زیر پاهات که همیشه دور بمونه بلا ازت مادر من اونم که ته خزونم قبله‌ی کل عالم تویی، کعبه بهونس با تو شعر میشه تو آسمون پر کبوتر قشنگی انگار برگای پاییز تن زمونس [هم‌خوان] مادر، پناه آخر تا تو بیدار نشی وا نمیشه چشم صبح تو ماه روشنی تو شبای تارم دنیا رو گشتم ندیدم رفیقی مثل تو مادر، پناه آخر تا تو بیدار نشی وا نمیشه چشم صبح تو ماه روشنی تو شبای تارم دنیا رو گشتم ندیدم رفیقی مثل تو [قسمت ۲] تنهایی پروانه رو دیده نور چراغ بوی محبوبه‌ی شب میده کوچه‌ی ما وقتی دل آسمون میگرفت بعضی شبا سبابت رو میذاشتی زیر گونه‌ی ماه بی‌تو نمیرسن حتی لحظه‌ها به فردا مقدسه سکوتی که هستش لای حرفات آب میشه تو نگاهت رد پای سرما رودخونه تو رگای دستت داره جریان تعریف نمیشی تو حتی با این همه مثال خاطره نگه میداره آینه از نگاهت مهم نی آینده تاریک باشه چقدر با تو روشنه همیشه فالی که دست ماست زیبایی مثل خزر بزرگ و بی‌کرانی مثل آسمونی که آبیه همش ما کف پاسگاه بودیم و تو پی سند منو ببخش اگه افتادم تو بازی غلط [هم‌خوان] مادر، پناه آخر تا تو بیدار نشی وا نمیشه چشم صبح تو ماه روشنی تو شبای تارم دنیا رو گشتم ندیدم رفیقی مثل تو مادر، پناه آخر تا تو بیدار نشی وا نمیشه چشم صبح تو ماه روشنی تو شبای تارم دنیا رو گشتم ندیدم رفیقی مثل تو