Dokhtare Divooneye Man

چطوری دختر بی اعصاب من نمیری واسه چی از خواب من بهتره بی من حالت نه معلومه رو مخه کی اندازه من فوت نکن بی من قاصدک نرو بی من بام تهران راستی اون چشای قشنگت هنوزم یه موضوع میشن واسه شعرام خستم از آدمای جدید گارد دارم روی همشون راستی دیروز دیدن عکسامونم دیگه خنده رو لب من نشوند شمالم بی تو حال ندادو تش دلم تنگ میشد باز برا تو لب ساحل بوست کنمو کنی با لبه آستینت پاک لباتو نبود مثل تو هرجای شهر گشتمو ترجیح میدم به تو برگشتنو بهونه گیر مثل بچه هام هیچی هم نمیاره بند اشکمو بیا آروم کن دیگهمنو تاکسیکو کنسل کن اگه دمه دره تاکسیو بیا چمدونتو باز کن بری تو بیارم من جات کیو باز شاید زدی زنگ یه شب با دل تنگ دنیامو زدی رنگ دختر دیوونه ی من باز شاید زدم زنگ یه شب با دل تنگ گفتم هیچی نی قشنگ دختر دیوونه من شاید تو سرعت پرت شم از ماشین وقتی تو فیریک کنارم نباشی هر شب همشو کشیدم رو تنت دیگه شده بود دفتر نقاشیم گفتم نه ساکتو ببند نه موتو میخوام امشبو بمیرم پهلو تو دوست ندارم خفه شی ولی بازم فشار میدم گلوتو بودی شیطون روی شونه چپم باتو حال میداد همه خلافا کردم پرپر همه رزا رو رو تخت بوسیدمت لای همون ملافه ها نفهمیدم تاثیره الکله یا تو یادم نمیره اون شبو با تو برعکس همه وحشی بازیامون هیچ موقع نبستم دستو پاتو میدونم همچی مریضه بین ما میدونم میدونم میدونم میدونم تو بودی همیشه اشتباه میدونم میدونم میدونم ولی خب هنوزم منو هل دادی بیرون از خونت همه چی کشید به خشونت میدونم مسکنی جواب نمیده وقتی رابطمون داره عفونت یه دقه آرومی دوباره شروع میشه بحث میندازیم اتوبان خروجی شهر دیوونه میشی بازم سرت اونوره و نگات رو گوشی من میزنیش چنگ رد ناخونات رو دستم رنگ زده چه قشنگ وسط آسمون ماهه بقیشم مثل موهاته سیاه بت میگم بیبی این آخرین راهه فرمونو میکشم سمت بیراهه