تماشام نکن

فراموش کن بین ما چی گذشت نیا حتی پیشم دمِ مردنم غرورم نمیذاره اشکم درآد تماشا نداره زمین خوردنم چه جوری از این کوچه ها رد بشم منو با تو می‌شناسن این آدما دیگه بی تو باید از این شهر برم یا جای توِ یا منِ بی پناه تماشام نکن وقتی بارون گرفت میخوام‌گریه هام گُم بشن زیر چتر هنوز ردِ عطرت رو شالِ منه چه جنگی شده بین بارون و عطر تو حتی چشاتم یه کم تر نشد چقد سنگ بودی تو این رابطه چقدر شالِ آبی به چشمات میاد خودم کادو دادم بهت یادته تماشام نکن وقتی بارون گرفت میخوام‌گریه هام گُم بشن زیر چتر هنوز ردِ عطرت رو شالِ منه چه جنگی شده بین بارون و عطر