در سومین قطعه آلبوم «حمله قبلی» با عنوان «دریا»، هیپهاپولوژیست پرده از عمیقترین بحران درونی خود برمیدارد. این ترک که با یک درخواست استعاری از دریا برای «سربهسر نگذاشتن» آغاز میشود، شنونده را مستقیماً به قلب یک طوفان شخصی میبرد.فضاسازی قطعه با بیکسی محض و تصاویر تکراری از تنهایی (نشستن پشت رل، غروبهای دلگیر، جمعههای بدون جمع) همراه است. اشعار به شکلی خ raw و بیپرده، تقلاهای روزمره برای فرار از درد—از مصرف مواد تا تماسهای بیپاسخ به رفیقان—را به تصویر میکشد. «دریا» در اینجا نه یک منظره آرامشبخش، که نمادی از وسوسه و خطر است؛ گردابی که راوی همزمان هم از آن فاصله میگیرد و هم به سویش کشیده میشود. این ترک یک اعتراف صادقانه و یکی از تاریکترین لحظات آلبوم است.
متن آهنگ
[همخوان]
دریا سربهسرم نذار
منو به حال خودم رها کن بزار برو منو
دریا سربهسرم نذار
منو به حال خودم رها کن بزار برو منو
[ورس]
دلم گرفته میدونی
حالم آشفته میدونی
کاری از دستت بر نمیاد
فکر نکن نمیتونی
مخمو یه جوری گا**دن
تو هیچی نمیدونی
اینقدر زنگ نزن بهم
نگو سروش چرا نمیخونی؟
مونDNA تو یکی از
اینقدر سختی کشیدن
گُله خوبه ولی نمیگیره هرچی کشیدم
گُله منه ولی نمیدونه من چی کشیدم
اَ تو خرابم داره میکنه هرچی نمیگم
شبا تموم میشه میره میاد صبحِ کذایی
خورد تو شیشه اتاق مرغ دریایی Alarm جای
انقد غروبا دلگیره دیگه جمعه نداریم
رسید پنجشنبه دوباره دیگه جمعی نداریم
پیکه اول و زدم تنها نشستم پشته روو
شیشه رو دادم پایین پیکه دوم رو ریختم پُر
پیکه سوم یه خط انداخت روم گرفتتم این پل
لبه دریا وینستون آبی آتیش زدم رو الکل
سیگارم رو خاموش کردم؛ باد میزنه نمیچسبه
الکلم رو انداختم چون پلیس بیاد نمیارزه
به رفیقام زنگ بزنم هربار میگن یکی رفته
چرا حالم خوب نمیشه؟ چرا نمیگذره هفته؟
[همخوان]
دریا سربهسرم نذار
منو به حال خودم رها کن بزار برو منو
دریا سربهسرم نذار
منو به حال خودم رها کن بزار برو منو
دریا سربهسرم نذار
منو به حال خودم رها کن بزار برو منو
دریا سربهسرم نذار
منو به حال خودم رها کن بزار برو منو
[پایانی]
منو
بزار برو منو
دریا
نظرات
0 نظر