Rishe

[ورس یک] دروغو سرِ راهِ من نذار تو فرق داری با من و خیلی دوری شد دست و پایِ من عَصا نکشیدم عقب و نگو دِیمی بودی میگی چرا وا نمیدی هیچوقت خو فرق داریم جا نمیشی اینور میگی به هر اسمی که آوردم خندیدی فقط ، تو پا نمیدی دیدم من باطنشو دیدم ، از این غافله بُریدم هر چی چرت و مُفت تر بگی این مردم بیشتر عاشقِ تو میشن ولی کی میمونه تا آخرِ داستان واسه شیش لو ها برنده و آس باش میدونستم هر لاشخوری که میپَره دور و بَرم نگاهِ تَلَکه به ما داشت [ورس دو] دورم پُرِ آدمایِ وحشی پُرِ ادعا ولی همه کَشکی جِر بدی این گُرگا رو توو شب یا پا پَس بکشی و باز تَنِ لَش شی حالا باز سر هر چی این فِنتی توو راستایِ من نی من میخوام برم سمتِ چیزی که واسه تو نداره بازارِ گرمی [کورس] عادت میکنی به این وضع تیشه ها سِفت تر به ریشَت میخوره نبُردی بُرد با اونه که میمونه همیشه نو پَ بُدو برو جلو جاتو مُفت نده تکون بده خودتو و پاشو اُرد نده زندگی سختیشو با تو بُر زده تو رو این چیزا بار آوردتِت [ورس سه] شکوندی هر چی بود به شکوندی هر چی بود تو شکوندی هر چی بود بد یا خوب لخته خون بسته سر و بچه غول ساختی أ رو مشکلات وسطِ راهِ دور با یه نور خام و کور ذره ذره راه به زور میری با زخمِ پشتِ پات غریبه ها با لحنی آشنا ها با ضربه فنی بهت رسوندن واسه ساخته ها نه اینجا امن نی پَ راتو کج کردی راهی نی که برگردی وسطِ راهی اما انگار لَنگِ پیکِ همدردی با کی باس دَم خور شد لحظه هاتو صد دور کن میبینی هیچکی نیست جز این آشناهایِ وقت پُر کن اما یکی هَ که دل میده بهت توو این همه فقط یکی هِی میگی ولش صبور باش روزا همه میشه عالی شبایِ تلخ و این حرفایِ سرِکاری رَمقو گرفته أ من کرختِ (بی حس) بدن حرفایِ حقی که گاهی تا نصفه زدم من [کورس] عادت میکنی به این وضع تیشه ها سِفت تر به ریشَت میخوره نبُردی بُرد با اونه که میمونه همیشه نو پَ بُدو برو جلو جاتو مُفت نده تکون بده خودتو و پاشو اُرد نده زندگی سختیشو با تو بُر زده تو رو این چیزا بار آوردتِت