Bazigar

چیزی بهم نگو که دستات روعه میزدی نیش خند که دروغه فکر کردم وجودت واسه فروغه هر طابشی یه جا غروبه نمیام تا برسی به جنونت قد من نکرده کسی مرورت نزار بهت غلبه کنه غرورت که ته هر پروازی یه جا فروده هنوزم شبا میرم سمت ساحل صدات میزنم که برسی بهم تو همون لباسه که سفیده منتظر میشینم تا سپیده روشن نشسته دونه برف روی درختا لونه کرد بدن لختت نور شمع من دلم تنگه توله سگ جلوت باز رفتم از کوره در دامنت 10 از 10 جلو من زندی شکستی بودی بلد گذاشتی رفتی از خونه شب مدل خندت رو اعصابه میدونم سردرد که اعذابه میشه بهت برگشت که محاله حرفای دوستات که پرت کرد لافت نزن که اکتت شله خدافظ چوب خطط پره چقدر دلگیره شب بهت میرسم رفتی دیدمت از چشمی در زدم فصل هامون بره موج های دریا مسافره دیدی یادم بود روشن شمعا پاییز هر سال بخاطرت طبیعیه هرکی بیاد یه روزی ام از صحنه میره کاش جوهر دنیام بود یه رنگ دیگه که باهاش عشق نمیره اون هم چون شبی منه رفیق صمیمی مه طبیعیه هرکی بیاد یه روزی ام از صحنه میره کاش جوهر دنیام بود یه رنگ دیگه که باهاش عشق نمیره اون هم چون شبی منه رفیق صمیمی مه اونم چون شبی منه رفیق صمیمی مه تو فقط اکتی بازیگر با قلبم بازی کرد شدش دستم خالی تر سر درد خوابیدم هرشب مستم پاتیلم بد زد خالی بند مثل ابر شب باریدم بمون من تنها میرم نمیاد حرفات به دلم الانم بد فاز کدرم امدم صد بار که برم ریختی سنگ باز یه گرم نمیاد این کارا به تو نه بیبی جون این دافا دکورن نرفتم من باهاشون یه دورم امدش بد حاشیه دورم نمیدونم چرا به گام نیاری کسی به جام بیای اینجا به جا تهران غمگینه بی تو شعرام من بی لباس توی تراس قربون صورت نازت من التماس تو بی احساس رفتیم توی حاشیه باز تو فقط اکتی تو فقط اکتی تو فقط اکتی بازیگر سطحی تو فقط حرفی تو فقط حرفی تو فقط حرفی سردی آدم برفی منن تو سرم تورو دارم تو بزار برو راحت میگذریم بی هم چون اون ظرفا که پرد شدو اون فحشاتو که نشمرد مثل شبی قبل تو