برای مردمم (مهسا امینی)

[ورس اول] دله من‌تنگه واسه خنده هامون واسه ، حاله خوبه بچه هامون دلتنگی واسه شب چله هامون که تا صبح گرم صحبت بودن بابا بزرگامون دله‌ من تنگه واسه از ته دل آرامش دله من تنگه واسه اون صدای گیتار که میزدیم میخوندیم به فکر فردا یه در صد نمیومد تو ذهنمون از این دردا ولی خب الان چی که نیستش خبری از اون روزای‌ روشن یا دردش بعد از این چجوری بسازم من آیندمو وقتی‌ نیستش از آینده هیچ خبری میتونم فقط من ی چیزیو بگم که آرامش میخوادش دلم ی روزی میاد ک از تهه دل بگم ما آزادیم خیلی زیاد نه ک یکم [کورس] بگو چیشد یدفه کی خواست اینجوری بمونیم کی از تهه دل نفرین کرد مارو که الان تو این حال زندونیم کی مارو جدا کرد از اون همه حال خوب کی مارو پرت کرد اونجا که ی مترسکه بود همون گرگه پیری که مارو کرد از آینده به دور [ورس دو] صدای فریاد مردم بی گناه صدای غربت اون آدمی که مُردس فقط راه میره‌ میخنده‌‌ زوری شایدم خوبه حالش شایدم سوری اما در کل دلش سیاهه همرنگه موهای دختری که تازه ۱۸‌ رو رد کرده این جوونی نیست این حق ماها نبود یه دل پر با بغضهای تو گلو [کورس] بگو چیشد یدفه کی خواست اینجوری بمونیم کی از تهه دل نفرین کرد مارو که الان تو این حال زندونیم کی مارو جدا کرد از اون همه حال خوب کی مارو پرت کرد اونجا که ی مترسکه بود همون گرگه پیری که مارو کرد از آینده به دور