تو فرق داری

بلدی حرف نزنی اصاً میتونی بشینی اینجا پس نه بفهمم نه بزن زُل به منِ داغونِ سیاه مست بلدی فکر کنی یه روحم فکر کنی چون ساکتم خوبم نبینی اشکامو توو بارون باورت بشه این دروغم یه شبایی آدم یادش میره دلیل خندش یه ابرم و میبارم، رو این شهر درندشت توو فشارم، شدم آروم بغلم کن یه روزی پیریم و پایانشو میگیریم جشن تو اینجایی چون فرق داری واسه من با مردُم بغلم کن، اگه دنیا داره میکوبتم کنارمی اقلاً تو بغلم کن