جهان

[قسمت ۱] این جهان مارو صدا کرد روزگار با ما چه‌ها کرد ای تمامیت غم ای همه بود و نبود نیم نگاهی به جهان که تویی اصل وجود [هم‌خوان] من اسیرم به این موج بلاخیز انسان من اسیرم به این جسم و نماییت حیوان من ندارم نشانی به جز چهره افلاکت من ندارم پناهی به جز درک نگاهت [قسمت ۲] تا بوده این جهان جونی که داده رو گرفته ای غریبه بهم بگو کی جامو گرفته؟ آسمونم مثل این حالم گرفتس دنیا از من بال پروازو گرفته میدونی با چی آرومم؟ حتی با چشام بارید بارون هم شب تو بیداری میبینم کابوس الان باشی نباشی داغونم ولی من میسازم زندون از خونه‌ای که دیگه توش نباشی لب بومم یاد اونی که یه روزی پریدش واسه تلافی منو نجات نداد نگاهت خاطراتت هنوزه باهام میگه صدامه طناب دارش دلی که بخشید مغزو میگادش [هم‌خوان] من اسیرم به این موج بلاخیز انسان من اسیرم به این جسم و نماییت حیوان من ندارم نشانی به جز چهره افلاکت من ندارم پناهی به جز درک نگاهت