غرور

نيازو تو خودم کشتم که هرگز تا نشه پشتم زدم بر چهره ام سيلي که هرگز وا نشه مشتم من آن خنجر به پهلويم که دردم را نميگويم به زيره ضربه هاي غم نيفتد خم به ابرويم مرا اينگونه گر خواهي دلت را آشيانم کن من آن نشکستني هستم بيا و امتحانم کن