Darde Tanhaei

پس از تو ماه را زیبا ندیدم پس از تو از خودم هم دل بریدم تمام درد دنیا سهم من شد من آن شب درد تنهایی کشیدم درد تنهایی یعنی انتهای انتظار بغض سنگین گلو شانه های بی قرار درد تنهایی یعنی خاطرات نیمه جان مرگ تدریجی عشق گریه های بی امان رفتی شبم بی ماه شد من بی سرو سامان شدم چشمانم از مه پر شده هم خانه ی باران شدم باور نکردم رفته ای من بی تو تنها چه کنم من امشبم را سرکنم با درد فردا چه کنم