Molke Rey

ببین یه پرده خیال خیال داشتن تو به چی دچارم کرد ببین دو تا بازو دو ساقه‌ی کم‌جون چه تیکه‌پاره‌م کرد بهار که سهله خیال داشتن تو حتی به دی نرسید قلب عزیز من اگر چه زخمی شد به ملک ری نرسید منو به یاد بیار به استکانی تلخ به گریه‌ی بسیار اگر چه دست نداد منو به یاد بیار تو آخرین دیدار با این همه اما اگر که خسته شدی به من پناه بیار اگر شبیه من تو هم شکسته شدی به من پناه بیار از این فراموشی پیاده را می‌رم به سمت خاموشی که خوب می‌دونم نجات می‌ده منو همین فراموشی