صد سال تنهایی

بیاببین که بعد تو نمونده چیزی ازمن بیا‌ بیابهم بگو چه جوری شد بریدی ازمن بیا تورفتی خونه زندونم شده دلتنگه بارونم شدیدن دقیقن صد ساله آدما ماروکنارهم ندیدن یه بارون سنگین شاید بشوره ببره این غمارو شاید توبیای یا بزنم قید این احساس نخ نمارو یه بارون سنگین شاید بکشه من و ازخونه بیرون وقتی نیستی انگاری خاک مرده ریختن تو خیابون تنهایی داره منو ازپادرم میاره بیا تنهایی بامن سر سازگاری نداره بیا توفکرکن من بیخیالت شدم اما هنوزپیگیرت هستم هنوز امیدوارم که یه روز تو گل بدی به دستم یه بارون سنگین شاید بشوره ببره این غمارو شاید توبیای یا بزنم قید این احساس نخ نمارو یه بارون سنگین شاید بکشه من و ازخونه بیرون وقتی نیستی انگاری خاک مرده ریختن تو خیابون