نو وریس

ای بی معرفت من رو یادت نمیاد نگو نه، نگو نه عیبی نداره تهش میمیرم و میبخشم همه رو از دم شاید یه روز این دنیا من رو رسوند جایی که حقمه این تنهایی ها و بد بیاری هاست که فقط سهممه گیر کردم توو پایین ترین حالم، توو تاریک ترین جا تا کی های کنم که عادی شه همه چی با فندکِ آتیش به همه چی بزنم ای بی معرفت من رو یادت نمیاد نگو نه، نگو نه عیبی نداره تهش میمیرم و میبخشم همه رو از دم