دوست

سلسله موی دوست حلقه دام بلاست هرکه دراین حلقه نیست فارغ از این ماجراست گر بزنندم به تیغ در نظرش بی دریغ دیدن او یک نظر صد چو منش خونبهاست گر برود جان ما در طلب وصل دوست حیف نباشد که دوست دوست تر از جان ماست گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست سلسله موی دوست حلقه دام بلاست هرکه دراین حلقه نیست فارغ از این ماجراست