Vaghti Ke Bidari Sakhteh

وقتی که بیداری سخته توی دنیای شلخته تبر گرسنه چوبه مهربون‌ترین درخته وقتی این صدای مغرور توی واژه‌های مجبور بغض پنهون ترانه است پشت یه درخت انگور لااقل بزار بخوابم وقتی که صدای جنگل از تو کوچه های خلوت وقتی می‌خورم به بن‌بست تو دلم تنور و کور است جز تو رویای تو رفتن مگه راه دیگه‌ای هست لااقل بذار بخوابم وقتی که عمرمون قراره توی بیداری تلف شه بهترین راه که آدم مثل اصحاب کهف شه بذار از تو روی فواره بازوت من دچارم به خیالتم حتی اینجا توی تابوت کمکم کن با تو شاید ارغوانی تر بتابم ارغوانی تر بخندم ارغوانی تر بخوابم بغلم کن شاید از تو عطر نارنگی بگیر بغلم کن شاید این بار بوی زندگی بگیرم من طرفدار سکوتم من فراری از سقوطم اما یه عمر مریضه قصه‌های تو گلوتم وقتی حتی این ترانه با یه حال عاشقانه نفسش گرفته یعنی خود خاورمیانه لااقل بذار خواهرم خوبه واسه من به سرد دویده حتی خوبه اگه آخرم سقوطه مدل فواره خوبه با تو بودن با تو بودن آره خوبه آره خوبه لااقل بذار می‌خوام وقتی عمرمون قراره توی بیداری شه بهترین راهه که آدم مثل اصحاب کفشه بذار آسوده بخوام روی فواره بازوت من دچارم به خیالتم حتی اینجا توی تابوت کمکم کن با تو شاید ارغوانی تر بتابم ارغوانی تر بخندم ارغوانی تر بخوابم بغلم کن شاید از تو عطر نارنگی بگیر بغلم کن شاید این بار بوی زندگی بگیرم