گواه

صدای غرش جنگنده‌ها شیشه خورد‌ شده پنجره‌ها سکوت وحشت مردم شهر رقص قاتل با عربده هاش صدای ضجه‌ی زن مرگ جگر‌گوشه، پاره‌ی تن صورت له شده بچشو دید جوری کِل کشید کر بشه شهر کاش خاورم میانه نبود وای ایرانم سیاه و کبود کاش ساغر و پیاله نبود نفت بود ولی اضافه نبود چه سازنده، چه آینده‌ای شرمنده از این بازندگی پر بود از برکت مزرعه که شد چی خواستیم به آفت بدیم نا‌امید و سرگردون به کوچمون عشقو برگردون به قبل تجاوز به بچه‌هامون به قبل دنده‌ام نرم چشمم کور من به غرب مشکوکم من از شرق بیزارم من از دور میدیدم که خیلی مثل من بیدارن بی‌فایده بود لحظه لحظه‌اش موی بریده‌ی دسته‌دسته‌اش گرفتش چقدر زیبا اما با دست چلاقش و فَکِ هرزه‌اش گیسو به باد ندادن به ظلم دادن دخترامون به زور به باد دادن گذاشتن فقط افت برامون ببین گلایه به هیچ‌کس نیست شاید سهم ما بیشتر نیست رنجیدگی ملت من زیاده مشتی این شیش خط نیست امضای غرب و برگ جنایت افول تمدن اوج حقارت لعنت به هرچی موجود دوپا قلب زمین توی شر و کثافت مرگ جگرگوشه پاره‌ی تن پاره‌ی تن صدای غرش جنگنده‌ها