تیفانی +18

[ورس یک – سپهر خلسه] توو هتل تهران، طرفدارها حریص بلوند دم تختمه مثل پرستار مریض گل رو واسم کاشتن یه جا طرفای کَلی ازم آتو نگیر، باهامه بالاسری دوستام بالا سی ان، هنوز ولی جی ان دافم مال دبی آرایش خلیجی ان بابام میگفت ارزش آدم نی به جیبِ اصلا * توی پگاسوس من میام توی جی وگ شیشه تیره فیسم معلوم نی که بیا – بد یونیکه روی لبی توو ضبط هودریچه ماشین بد بو میده، این رو مامور میگه مدلِ اومد و مدلم نبود انقدر * راستش دو دلم هنوز دورم پر مار و پر از عنکبوت از فکر فراری ام، مثل گربم از حموم صبح ساعت شیشه، قهوم رو زدم میسازم کش رو * خار بدن با فرشته ها میونم بده دارم با شیطون میزنم قدم [کورس] سفیدها روو میزم، میان میرن، بلانت تیفانی تهران، هیلاری حساب شدم ایران بی نقاب اسنایپ روو سرم تیرا مثل باز دستم جیب هودی، اکسم زده توییت بکسم اتمی ان، روو خطم میره پوتین [ورس دو – نیپی بوی] سپی پاس میده اکسس کارت رو میگه نیپی اگه مونده از اون سنگِ لاین کن میاره امشب یه بسته کارگاه اگه حریص نشه میارم روو خط ترامپ رو فت بلانت و جوینت ها متری دوستانست بازی فاز تورنومنت نیست میگه اومدم مسکو بِستی میگم اوکی شاید برم براش پست رو قسطی * دادیم لوک رو تیمی ترکیب ریسکیه حاجی مثل کوکولینی همینطوری بریم صبح رو فینیم اوضاع دارک تر از سفیدی جلو بینیم توی ترامپ هتل اِن وای سیتی (NY City) میره تووِرک (Twerk) برام بچِ بشه پلی کاردی بی کاگان میگه کار رو بنداز نیپی میگم بذارم که میره دافِ هد باهاش وینی ویت ترپ بچ سیاه، ترپ هتل ترپ شت، ترپ مانی خرج کرک کوکین ترپ لایف، ترپ های حتی ترپ سوبر تهران ونکوور، حتی شده ترپ دبی [کورس] سفیدها روو میزم، میان میرن، بلانت تیفانی تهران، هیلاری حساب شدم ایران بی نقاب اسنایپ روو سرم تیرا مثل باز دستم جیب هودی، اکسم زده توییت بکسم اتمی ان، روو خطم میره پوتین