قاب شیشه ای

پشت قاب شیشه ی پنجره ای که شبا منو با خود میبره جایی که گذشته هام مثل تصویر از توو قابش میگذره پشت قاب بی نفس مثل اون پرنده که دلش گرفته توو قفس مثل یک حقیقت رفته به باد منو با خود میبره مثل یه رویا توی خواب شهر من من به تو می اندیشم نه به تنهایی خویش از پس شیشه تو را میبینم که گرفته ای مرا در بر خویش من وضو با نفس خیال تو میگیرم و تو را میخوانم و به شوق فردا که تو را خواهم دید چشم به راه میمانم تن من پاره ای از آن تن توست و قشنگترین شبای پرستاره شب توست تن من پاره ای از آن تن توست و قشنگترین شبای پرستاره شب توست پشت قاب شیشه ی پنجره ای که شبا منو با خود میبره جایی که گذشته هام مثل تصویر از توو قابش میگذره پشت قاب بی نفس مثل اون پرنده که دلش گرفته توو قفس مثل یک حقیقت رفته به باد منو با خود میبره مثل یه رویا توی خواب شهر من من به تو می اندیشم نه به تنهایی خویش از پس شیشه تو را میبینم که گرفته ای مرا در بر خویش من وضو با نفس خیال تو میگیرم و تو را میخوانم و به شوق فردا که تو را خواهم دید چشم به راه میمانم تن من پاره ای از آن تن توست و قشنگترین شبای پرستاره شب توست تن من پاره ای از آن تن توست و قشنگترین شبای پرستاره شب توست