ایران

یه خونه که دیوارش مردمشه نمیریزه حتی با تیر و تبر تا اسمشو هر کی میاره وسط یه عالمه قلب میشه سپر میشه مرد واسه اسم قشنگش یه بهشت رو زمین مهم نیس مال هر جا که باشیم همه پشت همیم تا ابد این اسم توئه که میمونه ایران دل همه ی عاشقا دورت شده دیوار کی میگه خونه رو میشه ول کنی و بری خونه ی ابدی ما فقط تویی ایران فرق داره یه چیزایی مث خاک و ریشه میمونه اسم تو رو تن من همیشه حتی اگه قراره ما نباشیم یه وجب از خاک تو کم نمیشه مگه میشه نباشی و باشه سری رو تن من اخه عشقت فرق داره انگار مثل مادر من