حس آتشین

یک حس آتشینی در دامن زمانه ای مه لقای زیبا ای فتنه ، ای فسانه هر نیمه شب به خلوت در پیچ و تاب مویت گیسوی پر شکن تو من خلسه های شانه باوِرد ای دل، ای دل ، من در سماع چشمت شوریده گشته ام از این ورد عاشقانه من را سرایش تو درگیر صد غزل کرد از توکجا گریزم ای حس شاعرانه قافیه ایی ردیفی اشعار دلبری را ای شور عاشقی ها ای مستی ترانه سودابه ای و هر شب از بوسه های آتش در دامن سیاوش هی میکشی زبانه دلهای عاشقان را بردند و پس ندادند موهای چون شبانت ای رهزن شبانه