بگو به دنیا

از او بگو به دنیا، از او که قصه‌ای داشت او جشنِ زندگی بود، سروی که قد برافراشت از اُجرتِ گلوله، از شر که می‌هراسد از مادری که او را از خال می‌شناسد از او بگو به دنیا، ای شاهد غروبان! این رقص بی سران است، این داغ پایکوبان از او بگو به دنیا یاد آر اگر رگت را با مرگ می‌خراشی تو بازمانده ای تا او را گواه باشی! دیدی که بر مزارش، رقص پدر کدام است؟ این هلهله عزا نیست، آئین انتقام است از او بگو به دنیا، از نغمه ای که سر داد از او که نیمه جان بود، در کیسه‌های اجساد از او بگو به دنیا