کوچه

همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق دیوانه که بودم بی تو مهتاب‌شبی، باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من، همه محو تماشای نگاهت یادم آمد که به من گفتی از این عشق حذر کن تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا که دلت با دگران است با تو گفتم، حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز، نتوانم روز اول که دلت به تمنای تو پر زد چون کبوتر، لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی، من نرمیدم، نگسستم اشکی از شاخه فرو ریخت مرغ شب، ناله‌ی تلخی زد و بگریخت یادم آمد که دگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه کشیدم رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم بی تو، اما، به چه حالی، من از آن کوچه گذشتم