Download Music Vinak & Sepehr Khalse - Fara Gharibe
ترانه سرا: ویناک و سپهر خلسه
تعداد بازدید: 543
متن آهنگ ویناک و سپهر خلسه - فرا غریبه
[ورس اول : سپهر خلسه]
بالا تولیده، پرگی پر هیته
ئهFor Feat سره فیفا بیزی میشم بازی
دویست میلیون میدم بیام روی بیتت
الان کلش ورساچیه حاجی کیرم توی کیتت
دیگه نمیرم کلاب؛ با کصه خونه
کلوچم رو میزنم و بعد خواب پروسه
توی حساب میشینه Moscow کَشه
کاره وجدانه خراب با یه خشاب درسته
آینه به من میگه نکن اعتماد دیگه
هیتر از آب در اومده هرچی فابریکه
ئه فازه پاتریکهStar داشت
هنو صلیبی میپیچم کصخاره کادریجه
خوده یارو هیتره، دافش فنه کیری
میخواد لباسمو دراره مثه آقا میری
Duty Free بعده پرواز تو
Richard Milli خیطه میخوام G Shock دیگه
[همخوان : سپهر خلسه]
هاBitch میان برگ تو برگ
کارو دادم دسته بچهها
حالم عینه جزر و مده آب
بالا پایین همه لحظهها
میریم بالا سِیک
سلامتی یکی
فرا غریبهایم
پس فعلا برام بریز
میریم بالا سِیک
[ورس دوم : ویناک]
یه عابرم تو این کوچههای بن بست
یه انسانیام که آرزوهاش گندهست
مقصدم نوک قلهست
یه شاتگان پرم که رو دیوار کلبهست
یه عصبیام؛ یه روان پریش
من همونم که هی میبردنش کلانتری
من همونیام که برام کمی
تو همونی که شدی برام نخواستنی
یکی دیگه زدم زیرش بکن عطر گل و بو
قلبم خورد شده نیاز داره چسب دوقلو
دروغگو کردم دست تورو رو
بهم تکست نده تو مخمی بسه برو زود
دیگه نَرَم کشش
زنگ نزن ولش
یادت باشه هرکی بره یه رو تنگ میشه دلش
قلبمو درست میکنمش من اَ فلز
بازم انگار میخوای بزنیش با سنگه فِرِز
درمیارم
...
[ورس اول : سپهر خلسه]
بالا تولیده، پرگی پر هیته
ئهFor Feat سره فیفا بیزی میشم بازی
دویست میلیون میدم بیام روی بیتت
الان کلش ورساچیه حاجی کیرم توی کیتت
دیگه نمیرم کلاب؛ با کصه خونه
کلوچم رو میزنم و بعد خواب پروسه
توی حساب میشینه Moscow کَشه
کاره وجدانه خراب با یه خشاب درسته
آینه به من میگه نکن اعتماد دیگه
هیتر از آب در اومده هرچی فابریکه
ئه فازه پاتریکهStar داشت
هنو صلیبی میپیچم کصخاره کادریجه
خوده یارو هیتره، دافش فنه کیری
میخواد لباسمو دراره مثه آقا میری
Duty Free بعده پرواز تو
Richard Milli خیطه میخوام G Shock دیگه
[همخوان : سپهر خلسه]
هاBitch میان برگ تو برگ
کارو دادم دسته بچهها
حالم عینه جزر و مده آب
بالا پایین همه لحظهها
میریم بالا سِیک
سلامتی یکی
فرا غریبهایم
پس فعلا برام بریز
میریم بالا سِیک
[ورس دوم : ویناک]
یه عابرم تو این کوچههای بن بست
یه انسانیام که آرزوهاش گندهست
مقصدم نوک قلهست
یه شاتگان پرم که رو دیوار کلبهست
یه عصبیام؛ یه روان پریش
من همونم که هی میبردنش کلانتری
من همونیام که برام کمی
تو همونی که شدی برام نخواستنی
یکی دیگه زدم زیرش بکن عطر گل و بو
قلبم خورد شده نیاز داره چسب دوقلو
دروغگو کردم دست تورو رو
بهم تکست نده تو مخمی بسه برو زود
دیگه نَرَم کشش
زنگ نزن ولش
یادت باشه هرکی بره یه رو تنگ میشه دلش
قلبمو درست میکنمش من اَ فلز
بازم انگار میخوای بزنیش با سنگه فِرِز
درمیارم اَ مخ خیلی Cash دارم
بامون کاری نداشته باشه اگه مُخِلی
با بکسمم تو راهه کنسرتیم
LV شد Tiger کفشمم اَ
چندتا شات زدیم پرت شیم هوا
وسط پیشونیم، سرم شمشیرم الان
میاد نخ جیر برام
تقصیرا گردنم مثل زنجیر طلا
[همخوان : سپهر خلسه]
هاBitch میان برگ تو برگ
کارو دادم دسته بچهها
حالم عینه جزر و مده آب
بالا پایین همه لحظهها
میریم بالا سِیک
سلامتی یکی
فرا غریبهایم
پس فعلا برام بریز
میریم بالا سِیک
اگر آمادهای صدات شنیده بشه، همین حالا آهنگت رو منتشر کن و به گوش هزاران مخاطب برسون!
برای پخش آهنگ کلیک کن
ترک «فرا غریبه» دوازدهمین قطعه از آلبوم «قدیس»، حاصل همکاری منحصربهفرد ویناک و سپهر خلسه است که فضایی رویایی، درونگرا و پر از تضادهای احساسی را خلق میکند. این اثر، سفر عمیقی به دنیای درونی دو هنرمند است که خود را «فرا غریبه» مینامند؛ موجوداتی فراتر از درک معمولی، درگیر ثروت بیکران، موفقیت و در عین حال، تنهایی و زخمهای عاطفی.سپهر خلسه در ورس اول با فلوئی سیال و رویایی، از فضای لاکچری بینالمللی (Moscow، Duty Free، Richard Mille) و بیزینس کلان موسیقی (دویست میلیون) سخن میگوید، در حالی که بر احساس بیاعتمادی و تلاطم درونی (حالم عینه جزر و مد) تأکید دارد. همخوانی افسانهای او حس معلق بودن بین اوج و حضیض را به شکلی هنرمندانه روایت میکند.ویناک در ورس دوم، این فضای چندپاره را با روایتی raw و آسیبدیده از تنهایی، آرزوهای بزرگ و شکست عاطفی تکمیل میکند. او از یک طرف خود را «عابر کوچههای بن بست» و «روانپریش» میخواند و از طرف دیگر، از قدرت اقتصادی (Cash دارم، LV) و موقعیت هنری (کنسرت) خود سخن میگوید. این تقابل بین آسیبپذیری انسانی و جایگاه افسانهای، مفهوم «فرا غریبه» بودن را به کمال میرساند.«فرا غریبه» یک اتوبیوگرافی شاعرانه است. این ترک روایتی است از هنرمندانی که در اوج موفقیت مادی، همچنان با تنهایی و خاطرات تلخ دست و پنجه نرم میکنند و هویت خود را در مرز بین واقعیت و اسطوره تعریف میکنند.
