مولانا

پیر من و‌ مراد من درد منو دوای من فاش بگفتم این سخن شمس من و خدای من برق اگر هزار سال چرخ زند ،به شرق‌ و غرب از تو نشان کی آورد شمس منو خدای من من پیر خراب بودم جوانم کردی‌ من مرده بودم تو زندگانم کردی من پیر خراب بودم جوانم کردی‌ من مرده بودم ز زندگانم کردی مولانا محو شدم به پیش تو تا که اثر نماندم شرط ادب چنین بود شمس منو خدای من یا مولا نور شدم ز عشق تو زان که شه دوعالمی تا تو مرا ،نظر کنی شمس من و خدای من من پیر خراب بودم جوانم کردی‌ من مرده بودم ز زندگانم کردی من پیر خراب بودم جوانم کردی‌ من مرده بودم ز زندگانم کردی