نگاه

کاش مرا نظر کنی کز تو به جان رسیده ام من به حقیقت تو در هر دو جهان رسیده ام کاش مرا نظر کنی رویت ماهم آرزوست در پس حجو بی کسی پشت و پناهم آرزوست من به کجا سفر کنم در پی تو خزان شدم سوخت مرا آتش دل شعله ی بی امان شدم من به کجا سفر کنم در پی تو خزان شدم سوخت مرا آتش دل شعله ی بی امان شدم روح مرا همچو غباران به باد داده ای ساده به یک خاطره ی رفته ز یاد داده ای در دل من نشسته ای از تو جفا اثر نکرد زخم زدی به جان من این نکرد مرز جهان نگاه توست من ز تو بی کران شوم گر تو نظر کنی مرا معجزه ی زمان شوم این همه راه رفته ام تا به تو انتها رسم گر چه به حبس عشق تو ماندم و مبتلا رسم من به کجا سفر کنم در پی تو خزان شدم سوخت مرا آتش دل شعله ی بی امان شدم من به کجا سفر کنم در پی تو خزان شدم سوخت مرا آتش دل شعله ی بی امان شدم