کوه خاموش

ای کوه فرو ریخته ی بیهوش خاموش نمون نخواه منو خاموش ای دلزده از روز و شـب برفی با عاشـق مضطرب، بزن حرفی با من که شدم واست سراپا گوش حرفی بزن ای کوه نمون خاموش دلگیره چقد تموم دنیا بی تو تا کی نبینم روزای آفتابیتو گفتن داری میری از پیشم این راسته این راسته خدا تو رو صدا زد خواسته هرچـند که دوری از تو واسم مرگه مرگت نفسای آخر این بـرگه این برگ خزون زده همین پاییز این عاشق از اشک، پر و لبریز اما به خدا سپردمت محبوبم تا خوب شه حالت به خدا من خوبم اما نبر از یاد به یادت بودم یادی کن ازم که بی تو من نابودم گاهی اگه شد بیا سراغم تو خواب ای خواب پریده از چشای بی خواب ای خواب پریده از چشای بی خواب