Asad Roshane +18

قدرِ زندگی رو باید دونست همینقدر میتونم بگم همین نفس [ورس یک- رضا پیشرو] چقدر از خودم بدم میومد اون روزا توو تهرون بزرگ شده بودیم عمری لای دروغا شکرش که واسمون تو اوج بدی خوبی خواست حتی وقتی رد میدیم و مشت میزنیم توو دیوار عمودی راه میرم تا افق داره زندگیم تا وقتی زمین گرده واسه ما هم گردیشم نبض زندگیمو با عشق میسازم دلنشین اوج میگیرم به سرزمین شیر با افکار هیچ وقتشه با ونوس برقصم توو آسمون ستاره ها رو بچینم ببخشم به ذاتتون تصویرمون تو آسمونه، نه نمیکنم وانمود حالِ تو یه حال خوبه، اگه اینجا باشی * پول همه غصه ها واسه پوچه این که یه لقمه بزارین لای نون آینده و گذشتم رو چسبوندم به هم پُر شدم و خالی شدش اندوهم تو رگ هر کی یه وودو میکرد تووم بودم یه عروسک سرد حالا اسد روشنه و من رو پام سَر اومده صبر مثل ستاره‌ی دوقلوها هنوز سنگتم تا وقتی اراده بکنی برات کنم سنگو پَر اون لا به لاها به جا گوشه‌ های ذهنت پیغاممو بگیری ساعت 5 و 5 [کورس – سیناب] گذشته اومد دنبال من پُر از عشق میرم به راند بعد نمیدونم خوابم یا بیدار نمیزنه ساعت رو دیوار چون میدونم آینده اینجاست نه راه راحت نمیخوام [ورس دو – کچی بیتز] هی، یه بیننده‌ام نمیخندم ولی نمیجنگم خیلی مسخرست که چی به چی معروفم فکر های من که بی رحمن یکی میگفت فکراتو فکر کن ماشینن از توو ترافیک از جلوت دارن رد میشن ببینشون ولی دنبالشون نرو بزار الان محو میشن نباید چسبید بهشون نباید گیر کرد چرا همین زندگی رو حواسم نیست من الان دوازده دیشب، نیا پرات میشکنه خورشید توو آسمونه تو پایین ابرایی خوبه آینه هم داری، داری میشینی چقد پایین این پاشی چقد هایی یه شبه نمیرسی به بازی نهایی تاریکی نمیمونه، ببین کی گفتم ولی فکر نکنی که زندگی هی میده فرصت پس درو که میبینی پاشو هر گیری داره باز یادت باشه اینو که هر چیزی داره راهشو نور میاد همه سایه ها محو میشن مثل جای پا زیر برف روز بعد زیر لایه ها، زیاده راه نجاتو چون خورشید فقط یکی از ستاره هاست اونایی که هی میرن میان هم مال ماست [کورس – سیناب] گذشته اومد دنبال من پُر از عشق میرم به راند بعد نمیدونم خوابم یا بیدار نمیزنه ساعت رو دیوار چون میدونم آینده اینجاست نه راه راحت نمیخوام وقتشه با ونوس برقصم تو آسمون ستاره هارو بچینم ببخشم به ذاتتون تصویرمون توو آسمونه نه نمیکنم وانمود حال تو یه حال خوبه اگه اینجا باشی * پوله همه غصه ها واسه پوچه این که یه لقمه بزاری لای نون