شهر خاموش

قدم زدم تو آرزوهامون همچی واسه اوناس اینا بت آواتاری میگه که ترجیح میده باشه تو بات بهتره باشه رو راست واژه خونه واژگوناست آشیونه ها واسه پرنده ها آلونه ها واسه روباست شدم یه بی سر زمین انگار نبوده هیچ وقت زمین رییس قبیله بی برتری بدون خاکم ریشم قوی حوالمه افسانگی نور خدا رو دیدم تو سادگی میومدم پایین با نامه میگه یروزی قراره بالا برین بگو چرا دیگه نمیتونه منو آروم کنه موزیک دله با آشوب داره خودکار راه میره رو ریتم هروقت صفر شدم دیدم تورو تو ساحل پوچی واسه هر کونده ای نمیخونم آیه دلسوزی واسه یه دیقم اگه جام بودی نمیخوندی اگه لب تر کنم تو تاریکی نمیمونی وقتی این همه از تو پاشیدی نمیدونی پشت درای بسته در میزنی کسی تو نیست میزنم زیر نور شمع تو شهر خاموش بیدار میمونم تا بزنه بارون با کوله پشتیم میزنم تو دل خیابون بارون منو میرسونه به شن بیابون خستگیام برام معنی نمیدن شست و برد هرچی که به رنگ سیاه بود برا موندن نمیخوام دلیل بیشتر خوب بش فک کردم تو تنهاییام دوره بازی باس تنهایی بسازی خونه سازی میمونه خون جاوید میکنی ا کوه خالی امکانات داریدو تو رفاهین فقرا همشون تو بگایی لبخندا همشون فیکه پاشو ا سر جات ریله داش انگیزه بگیر با پله ها احترام مساوی احترام چرا بهم ریخته چهره ها جامعه تشنه انقلاب فایده نداره انتقاد وقتی این میگن اتحاد همه ا درون داغون و وحشی از یاد میرن زنده ها ای خبر بدی چون سری که خوردیم واسه نفر بعده اینو خوب درک میکنن اونایی که افتادن وسط تله فک نکن ک همش دغدغه رپه یا اونی ک فقط مسخره کرده هرچی که تو دلته عدد منه حقیقت میکوبه وسط قلبت میزنم زیر نور شمع تو شهر خاموش بیدار میمونم تا بزنه بارون با کوله پشتیم میزنم تو دل خیابون بارون منو میرسونه به شن بیابون خستگیام برام معنی نمیدن شست و برد هرچی که به رنگ سیاه بود برا موندن نمیخوام دلیل بیشتر خوب بش فک کردم تو تنهاییام