Dochar

به یادتم هنوزم اگرچه زود رفتی اگرچه بی تفاوت به هرچه بود رفتی به یادتم هنوزم اگرچه پر کشیدی اگرچه تلخ اما به آرزوت رسیدی به آرزوت رسیدی منو همین یه عکست به هم علاقه داریم که سالیان ساله به درد هم دچاریم خودت که دیگه نیستی، نبایدم بدونی عذاب غیر از این نیست که چشم به راه بمونی روزنه ی امید از کنار من سفر کرد چه تلخه اینکه باید یه عمر بی تو سر کرد همیشه خاک سرده همیشه سرد بوده کنار هر دوایی همیشه درد بوده همیشه درد بوده منو همین یه عکست به هم علاقه داریم که سالیانه ساله به درد هم دچاریم خودت که دیگه نیستی، نبایدم بدونی عذاب غیر از این نیست که چشم به راه بمونی