صحرای دل

ز کشت خاطرم جز غم نروید به باغم جز گل ماتم نروید به صحرای دل بی حاصل مو گیاه ناامیدی هم نروید امان ای دل ای دل ای دل خدا ای دل ای دل ای دل به دشت افتاده مجنون به دشت افتاده مجنون زارو دلتنگ چو سیل آورده چوبی در بن سنگ چو سیل آورده چوبی در بن سنگ، داد و بیداد به شب از آتش به شب از آتش آه شرر بار نمایان دود و دم دامان کوهسار هاهاهاهاهاهاهاهاخ ای دل هاهاهاهاها غم عشقت بیابون پرورم کرد هوای بخت بی بال و پرم کرد به مو گفتی صبوری کن صبوری صبوری طرفه خاکی برسرم کرد به روی دلبری گر مایل استم مکن منعم گرفتار دل استم به روی دلبری گر مایل استم مکن منعم گرفتار دل استم خدا را ساربون آهسته می ران که مو واماندۀ این قافله استم عزیزا کاسۀ چشمم سرایت میون هر دو چشمم جای پایت از او ترسم از او ترسم که غافل پا نهی باز نشینه خار مژگونم نشینه خار مژگونم به پایت تو دوری از برم دل در برم نیست تو دوری از برم دل در برم نیست هوای دیگری هم در سرم نیست به جان، دلبرم کز هر دو عالم تمنای دگر جز دلبرم نیست