ناله زدی حسین میا به کوفه

شدی پاره پاره قصیده غزل مثنوی چار پاره سراسیمه گودال برای تو شد بام دار العماره شدی مثل تسبیح گرفته زمین با تنت استخاره ناله زدی حسین میا به کوفه داد زدی کوفه وفا نداره ناله زدی حسین میا به کوفه داد زدی کوفه وفا نداره و زخم تنت را شمرد است نیزه ستاره سرت را بریدند که گوش کنده شود گوشواره که آغوش زینب برای رقیه شود راه چاره که بر بام باشد به یک کاروان کوفه گرم نظاره ناله زدی حسین میا به کوفه داد زدی کوفه وفا نداره ناله زدی حسین میا به کوفه داد زدی کوفه وفا نداره