باور کن

باور کن صدامو باور کن صدایی که تلخ و خسته است باور کن قلبم باور کن قلبی که کوهه اما شکسته است شکسته است باور کن دست هام رو باور کن که ساقه ی نوازش باور کن چشمه من و باور کن که یه قصیده خواهش وسوسه ی عاشق شدن التهابه لحظه هامه حسرت فریاد کردنه اسم کسی با صدامه اسمه تو هر اسمی که هست مثله غزل چه عاشقانه است پر وسوسه مثله سفر مثله غربت صادقانه است باور کن اسمم باور کن من فصله بارون برگم مطرود باغ و گل و شبنم درختم درخت خشکی توو دسته تگرگم باور کن همیشه باور کن که من به عشق صادقم باور کن حرفه من باور کن که من همیشه عاشقم