هادس

همه چی عوض شده اون ورژنی که توو فکرمه با خودم فرق داره انگار صد سال تووی غار بودم نمیفهمم کی پا شدم و فردائه همه چیزای دیگه رو دوست دارن همشون فرق دارن با اونا که دوستامن ترجیح میدم تنها و کور باشم چه وقتی خالی چه وقتی پول دارم رفیق انگار اینجا زمان نیستش بال میزنی میبینی پرات ریخته تا میای به خودت وصل شی موذن بازم اذان میگه دنیا رو میبینم دردم میگیره دستی میگیری روت ترفند میچینه وقتی میبینم گوشت همم میخورن اینجوری اَ خودم ترسم میریزه نمینویسم چون سرگرمیم اینه این جمله ها بهم سرسختی میده قلبم همه چی رو به نفعم میبینه واسه همینه پرچم دستم سفیده حرفای خودم توو مغزم نمیره مگه کسی * داره تَرکم بشینه اینقدر عمرامونو کوتاه کردن فکر کنم بعدِ من جدم بمیره سرزنشم سرنخ نمیده وقتی اون سرِ نخ در بچگیه نئشه تر از هر نئشه ای توپ ولی برده تر از هر برده ایه دیگه هر چی میرم خط نامیده یکی دیگه می‌تونه ازم خط بگیره اونی که تبر زده شرمنده میشه با ریشم جوونه میزنم قطع که میشه