لیلا

مانند تو لیلا نبود، مانند من مجنون اگر از من اگر خواهی تو سر، جان از تنم بیرون اگر جان و دلم شیدای تو ،دل برده ای تا ناکجا هر روز میپرسم ز خود ،که من کجا جانان کجا گل در گلستانم تویی، باغی و بستانم تویی آن یوسفِ گم گشته یِ از شهرِ کنعانم تویی هر دم به سویی میکشی ، تا آرزویی میکشی دیوانه ی زنجیری ات را با تار مویی میکشی داغِ جگر داری اگر بر جان خریدارم بیا خونِ دل از غم دیده ام دیگر نیازارم بیا آخر به فریادم بِرَس جز تو نخواهم هیچ کس ای ماه ماهانم بمان من را رها کن از قفس من را رها کن از قفس