شهر غارت زده

شهر ‎غارت زده بودم آمدی دروازه ها را بستی منِ ویران شده را آرام گفتی که کنارم هستی تو همان غنیمتِ جنگ خودم با خودمی شادیِ رهایی از هجومِ تنها شدنی تو مرا به جشن عاشقانه دعوت کردی قسمت شکسته ی مرا مرمت کردی تو شدی هزار و یک عاشقی در یک شب باورم نمی شود با منِ بی نوا تو خلوت کردی مرا تو یار خوانده ای که شوق ازآن من شود مرا تو عشق داده ای که اعتبار من شود پناه عاشقانه ام چشم و چراغ خانه ام تو آمدی که بودنت همه قرار من شود