مرهم

چه بی رحمانه زیبایی بتاب ای ماه رویایی به راهم تو آغازی تو پایانی تو بوی خاک و بارانی برایم اگر دردی اگر درمان اگر دشوار اگر آسان تو را می‌خواهمت هر دم چو باغی تشنه‌ی باران اگر زخمی اگر مرهم اگر دوریم اگر با هم بدان بیش از نفس حتی به دیدار تو محتاجم ما از شب بی انتها با هم گذشتیم از بیقراری‌ها به آرامش رسیدیم دنیای من بی تو چنین زیبا نمی‌شد با هم زمین خوردیم و با هم پر کشیدیم تو از عاشق شدن گفتی من از دیوانگی گفتم تو از دل گفتی و هر دم من از دلداگی گفتم تو‌ گفتی تا کجا همراه این دیوانه میمانی؟ به شرط مرگِ با هم عشقِ با هم را پذیرفتم اگر دردی اگر درمان اگر دشوار اگر آسان تو را می‌خواهمت هر دم چو باغی تشنه‌ی باران اگر زخمی اگر مرهم اگر دوریم اگر با هم بدان بیش از نفس حتی به دیدار تو محتاجم ما از شب بی انتها با هم گذشتیم از بیقراری‌ها به آرامش رسیدیم دنیای من بی تو چنین زیبا نمی‌شد با هم زمین خوردیم و با هم پر کشیدیم