تو آمدی

به آیه‌های چشم تو من اعتراف می کنم تمام هستی منی تو را طواف می کنم تو آمدی بدون شک شدی تمام باورم من از تمامی جهان به تو پناه میبرم به تو پناه میبرم چو گل به دست باغبان ای آشنا ببر مرا از این قفس به آسمان به تو پناه میبرم دار و ندار من تویی میان این همه نقاب آینه دار من تویی بی تو بی‌معنایم چو قصه‌ای بی پایان چو ابر دور از باران تو را نیازت دارم بیش از جان با تو عمری دیگر برای من شد آغاز تو شعری و من آواز تو ماندگاری در قلبم چون راز در آسمان قلب من تو آخرین ستاره‌ای بمان که غیر عشق تو نمانده راه چاره‌ای اگر مرا رها کنی چه ساده میروم زِ یاد چو شعله‌ای که ناگهان رها شود میان باد بی تو بی‌معنایم چو قصه‌ای بی پایان چو ابر دور از باران تو را نیازت دارم بیش از جان با تو عمری دیگر برای من شد آغاز تو شعری و من آواز تو ماندگاری در قلبم چون راز